
Ang Pagbagsak ng mga Mapagmataas
Nanlamig ang buong katawan ni Donya Victorina. Ang kaninang mapang-aping titig ay napalitan ng labis na pagkabahala. Lumingon siya sa kanyang asawa, si Alberto, na kanina pa nakikigulo sa kabilang panig ng hall ngunit ngayon ay tila estatwa sa takot habang nakatingin kay Elena.
“Ano… ano ang ibig ninyong sabihin tungkol sa asawa ko?” nanginginig na tanong ni Victorina.
Ngumiti si Elena nang may halong pait at kinuha ang isang envelope mula sa isang bodyguard na kapapasok lang sa ballroom. “Alam mo ba, Victorina, na ang perang ipinambili mo ng sapatos na iyon at ang perang ipinang-invest ninyo sa Luzon Enterprises ay hindi galing sa legal na paraan? Ang asawa mo ay matagal nang nagnanakaw sa pondo ng kumpanya ko sa pamamagitan ng mga dummy accounts.”
Nanlaki ang mga mata ni Alberto. “H-hindi totoo ‘yan! Nagsisinungaling siya!” sigaw nito, ngunit ang panginginig ng kanyang boses ay sapat na para magduda ang lahat.
“Talaga ba?” sagot ni Elena. “Roberto, ipakita mo sa kanila.”
Agad na nag-utos si Don Roberto sa kanyang mga tauhan. Sa malaking screen ng ballroom, kung saan dapat sana ay ipapakita ang mga nakamit ng kumpanya, ay lumitaw ang mga dokumento, bank transfers, at mga litrato ni Alberto na nakikipag-transaksyon sa mga sindikato.
“Bukod sa pagiging magnanakaw,” pagpapatuloy ni Elena habang dahan-dahang lumalapit kay Alberto, “ikaw rin ang dahilan kung bakit namatay ang aking ama sa isang ‘aksidente’ sa planta sampung taon na ang nakakaraan. Akala niyo ba ay nawala na ako nang tuluyan? Nagpanggap akong katulong sa loob ng sarili kong kumpanya para makita kung sino ang mga tapat at sino ang mga ahas na tulad ninyo.”
Ang Hustisya ng Reyna
Hindi na nakasagot si Alberto. Sa isang iglap, pumasok ang mga operatiba ng NBI sa loob ng mansyon.
“Alberto at Victorina Santos, kayo ay arestado sa kasong plunder, falsification of documents, at muling pagbubukas ng kaso ng pagpatay kay Don Eduardo,” anunsyo ng opisyal.
Habang pinuposasan si Alberto, humagulgol si Bianca. “Hindi! Hindi ito maaari! Hindi kami pwedeng maghirap!”
Lumapit si Elena kay Bianca at tiningnan ang sapatos nitong nabahiran ng wine. “Ang yaman ay lumilipas, Bianca. Pero ang dangal, kapag dinumihan mo, mahirap nang linisin kahit anong mahal pa ng suot mong damit.”
Ang Bagong Simula
Pagkatapos mailabas ang mag-asawa at ang kanilang anak, muling humarap si Elena kay Don Roberto at sa mga natitirang bisita. Ang lahat ay nakayuko, hindi makatingin nang diretso sa babaeng kanina lang ay hinahamak nila.
“Makinig kayong lahat,” matatag na sabi ni Elena. “Ang Luzon Enterprises ay itinatag sa prinsipyo ng sipag at respeto. Mula sa araw na ito, magkakaroon tayo ng malawakang audit. Sinumang napatunayang umabuso sa kanilang kapangyarihan ay susunod sa pamilya Santos.”
Lumingon siya kay Don Roberto. “Roberto, salamat sa pagpapanatili ng kaayusan habang wala ako. Pero kailangan nating linisin ang bakuran natin.”
“Masusunod po, Madam President,” sagot ni Roberto nang may matinding paggalang.
Ang Pagbabalik sa Trono
Pumunta si Elena sa gitna ng entablado. Wala na ang apron, at kahit basa pa ang kanyang buhok ng alak, ang kanyang tindig ay nagpapakita ng tunay na kapangyarihan.
“Sa loob ng maraming taon, namuhay ako bilang isa sa inyong mga ‘mababa’ ang antas. Nakita ko kung paano niyo tratuhin ang mga taong nagsisilbi sa inyo. Huwag niyo sanang kalimutan na ang kape na iniinom niyo, ang bahay na tinitirhan niyo, at ang komportableng buhay niyo ay utang niyo sa mga taong tinatawag ninyong ‘tanga’ at ‘walang silbi’.”
Isang malakas na palakpakan ang pumailanlang sa buong hall, bagaman marami ang pumalakpak dahil sa takot, alam ni Elena na nagsimula na ang pagbabago.
Pagkatapos ng gabi, lumabas si Elena sa mansyon. Ang malamig na simoy ng hangin sa Forbes Park ay tila humahalik sa kanyang pisngi. Sumakay siya sa isang itim na Rolls Royce na naghihintay sa kanya.
“Saan tayo, Madam?” tanong ng kanyang drayber.
Tumingin si Elena sa kanyang singsing—ang huling alaala ng kanyang ama. “Sa sementeryo. Gusto kong sabihin kay Papa na tapos na ang paghihintay. Ang katarungan ay nakamit na, at ang tunay na may-ari ay nagbabalik na.”