
Dahan-dahan kong ibinaba ang mikropono sa stand, ang bawat kilos ko ay kalkulado at puno ng grasya. Tumingin ako kay Angelo, na ngayon ay pawis na pawis at hindi magkaugaga kung paano lulunukin ang mga salitang binitawan niya kanina.
“Angelo,” tawag ko sa kanya, ang boses ko ay kasing lamig ng huling gabi ng Disyembre. “Sabi mo, scholar lang ako? Tama ka. Scholar ako ng sarili kong foundation. At ang ‘tech company’ na ipinagmamalaki mo? Sino sa tingin mo ang nag-apruba ng inyong serye ng funding noong nakaraang taon nang muntik na kayong mabangkarote?”
Nanlaki ang mga mata ni Angelo. “Hindi… Hindi maaari. Ang ‘Aegis Holdings’ ang nagligtas sa amin. Ang misteryosong CEO na si M.S. Valderrama…”
“Maria Sandoval Valderrama,” pagpapatuloy ko, binibigkas ang buo kong pangalan na tanging ang mga nasa pinakamataas na antas ng lipunan lamang ang nakakaalam. “Ang taga-probinsyang hindi raw bagay sa mundo mo.”
Lumingon ako kay Chloe, na ngayon ay pilit na nagtatago sa likod ni Angelo. Ang mapang-asar niyang ngiti ay napalitan ng wagas na takot. “At Chloe, tungkol sa mga lumang damit mo? Huwag kang mag-alala. Sa susunod na linggo, kapag pormal ko nang ipinasara ang kumpanya ni Angelo dahil sa breach of morality clause sa ating investment contract, baka kailanganin mo ang mga iyon. Dahil wala nang matitira sa inyo kahit isang kusing.”
Ang Pagguho ng Isang Huwad na Imperyo
Nagkagulo ang mga bisita. Ang mga kaibigan ni Angelo na kanina ay humahalakhak ay biglang nag-unahang lumapit sa akin, pilit na humihingi ng paumanhin, umaasang hindi sila madadamay sa galit ng isang Valderrama. Pero isang tingin ko lang ay sapat na para itaboy silang lahat.
“Madam President,” muling singit ni Mr. Zobel, “Ang inyong sasakyan ay nasa labas na. At ang inyong ama, si Don Teodoro, ay tumatawag. Nabalitaan na niya ang nangyari.”
Nang marinig ang pangalan ng aking ama, ang hari ng real estate sa bansa, lalong naging estatwa si Angelo. Napaluhod siya sa gitna ng altar, hindi dahil sa pagsisisi, kundi dahil sa bigat ng realidad na nawala sa kanya ang lahat sa loob lamang ng sampung minuto.
“Maria! Pakiusap! Mag-usap tayo!” sigaw ni Angelo habang hinihila siya ng aking mga bodyguards palayo sa akin. “Nagkamali ako! Si Chloe, siya ang nanalig sa akin! Maria!”
Hindi ko na siya nilingon. Naglakad ako sa gitna ng aisle, ang mahaba at mamahaling gown ko ay humahawi sa sahig na parang isang reynang tapos na sa isang labanan. Nadaanan ko ang aking ina, na ngayon ay nakatayo na nang tuwid at may bakas ng tagumpay sa mukha.
“Ma,” bulong ko, “Ipadala mo ang bill ng wedding hall na ito sa opisina ni Angelo bukas. Siguraduhin mong pati ang bawat bulaklak ay mababayaran niya bago siya tuluyang mawalan ng lisensya sa negosyo.”
Isang Bagong Simula
Paglabas ko ng Shangri-La, ang sariwang hangin ng gabi ay sumalubong sa akin. Wala na ang mabigat na singsing sa aking daliri, at kasama nito ay ang bigat ng pagpapanggap na kailangan kong gawin para lang subukin ang katapatan ng lalaking akala ko ay mahal ako.
Sumakay ako sa Rolls-Royce, kung saan naghihintay ang aking laptop at ang mga dokumento para sa New York merger. Sa loob ng sasakyan, binuksan ko ang aking telepono at nakita ang huling message ni Angelo: “Patawarin mo ako, Maria. Hindi ko alam.”
Ngumiti ako nang mapait at agad na blinock ang kanyang numero. Hindi niya alam ang aking yaman, kaya naging kampante siyang saktan ako. Iyon ang pinakamalaking pagkakamali ng mga taong tulad niya—ang akalang ang halaga ng isang tao ay nakadepende sa kung anong meron sila, imbes na kung sino sila.
“Mr. Zobel,” tawag ko sa aking chief of staff.
“Yes, Madam?”
“Ipadala ang donasyon sa probinsya natin bukas. Ang perang dapat sana ay pambayad sa honeymoon namin ni Angelo, gamitin niyo para sa mga bagong silid-aralan. Gusto kong mas maraming ‘taga-probinsya’ ang makatapos at makita ang mundong mas malaki pa sa mundong ginagalawan ng mga taong tulad ni Angelo.”
“Masusunod po, Madam President.”
Habang umaandar ang sasakyan palayo sa hotel, tiningnan ko ang aking repleksyon sa bintana. Ang babaeng nandoon ay hindi na ang Maria na handang magsakripisyo para sa isang lalaki. Siya na ang Maria Valderrama—ang babaeng nagpabagsak ng isang imperyo sa isang gabi, at handang magtayo ng mas matatag na bukas.
Ang teleserye ay tapos na. Ngayon, ang totoong buhay ko naman ang magsisimula.