NAGING KASAMBAHAY AKO SA LALAKING NAKA ONE N*GHT ST*ND KO BAGO ANG KASAL NITO

NAGING KASAMBAHAY AKO SA LALAKING NAKA ONE N*GHT ST*ND KO BAGO ANG KASAL NITO
W-whaatt?! Ibinigay mo sa lalaking hindi mo kilala ang iyong—“
“Ang ingay mo naman, Shaina eh. Secret nga lang natin ‘di ba? Best friend kita, kaya sinasabi ko ‘to sa ‘yo. At sa ‘yo ko lang ‘to sinabi.”
“Sorry naman. Nabigla lang ako eh. Pero bakit ba? Paano nangyari ‘yon?”
“Yung customer nga kasi kagabi. Malungkot kaya naglalasing. Nag-away sila nung soon to be bride niya.”
“Nung fiancee niya? Hala, kaloka ka, girl. Isasak4l na pala siya eh, este ikakasal na pala. Oh, tapos? Ano’ng nangyari?”
“Kasalann ‘to nung bading kong ka-trabaho eh. Naghahanap kasi ‘yung customer na ‘yon ng makakasama. Makaka table, gano’n.” Then, pina shot niya rin ako. Pampasarap usapan daw.” pagkukwento ko.
“And then?”
“Tumagal ‘yung kwentuhan. Tapos nadagdagan ‘yung naiinom namin. Nahilo na rin ako. Nakwento ko ‘yung tungkol kay nanay. Yung sa utang niya. Tapos sabi nga nung guy na ‘yon, matutulungan n’ya ‘ko. Matutulungan n’ya ‘kong makabayad sa pinagkakautangan ni nanay.”
“So, ang ibig mong sabihin. Bayad ka? Bayad ‘yung isang gabi n’yo?”
Nahihiya man ako pero tumango pa rin ako sa kaniya.
“Okay lang sa ‘kin kung… kung huhusgahan mo ‘ko best. Sa totoo lang, nandid*ri ako sa sarili ko.”
“Uy, ano ka ba?! Bakit naman kita huhusgahan? Yung iba nga d’yan, mas malala pa ang ginagawa eh. Pero hindi ko sinasabing tama ‘yung ginawa mo ha? Tsaka, may fiancee na pala eh. Paano kung… kung malaman niya na may naka one nigh st*nd ‘yung fiance niya? Masasaktan ‘yun panigurado. At ang pinaka worst pa is hindi matuloy ang kasal dahil do’n.”
Napabuntong-hininga ako.
“Hindi mo nga ako hinusgahan, kinonsensya mo naman ako.”
“Ay, sorry best. Nag over think lang ng malala. Pero, what if gano’n nga ang mangyari ‘no? Hindi matuloy ‘yung kasal nila nung fiancee niya tapos hanapin ka nung guy?”
“Imposible ‘yan. Ba’t naman ako hahanapin no’n?”
“Kasi, marerealized niya na gusto ka na pala niya kahit isang gabi lang kayong nagkasama.”
“Imposible talaga ‘yan, Shaina.”
“Hmmmm.. Pogi ba ‘yung guy?”
“Oo, pogi s’ya. Pero mas pogi pa rin ang Joshua Garcia ko. Ang unang nagpatibok ng puso ko.”
“Masarap ba s’ya?” bigla niyang tanong na nagpalaki ng mga mata ko.
“Ano’ng klaseng tanong ‘yan?”
“Sige na, sagutin mo na lang ako.”
“Ewan ko sa ‘yo, Shaina.”
“Siguro, ang galing n’yang humalik ‘no? Ang swerte nung guy na ‘yon ah. Kasi, s’ya ang first kiss mo. Ang first —“
“Wag mo ng ituloy.”
“Hi, Eliza.” pagbati ni Miguel.
“Siya lang ba ang tao dito at s’ya lang ang binati mo, ha?” reklamo ni Shaina.
“Uy, nandiyan ka pala? Hindi kita nakita eh. Excuse me, ha? Tatabi ako kay Eliza.”
“Ewan ko sa ‘yo. Ba’t ka ba nandito?”
“Wala lang. Nakita ko ‘tong best friend ko eh. Bakit ba?”
“Wala lang, tinanong ko lang.”
Nangingiti naman ako sa pagbabardagulan nilang dalawa.
“Alam n’yo, d’yan nagsimula ‘yung lolo at lola ko eh. Sa simpleng bardagulan na ganiyan. Naiinis kunwari sa isa’t-isa pero nahuhulog na pala sila sa isa’t-isa.”
“Nako! Kung si Miguel lang naman, best! Kahit tumanda na lang akong dalaga!” at nanginig pa nga ito.
“Grabe, diring-diri sa ‘kin? Lalo naman ako ‘no? Baka kahit ikaw nalang ang babae sa mundo, hindi pa rin kita papatulan!”
“Duh! Ako rin ‘no! Akala mo ba, guwapo ka?”
“Oo, kaya. Pogi ako. Sabi ng lolo ko nung nabubuhay pa. Hindi ka ba nagugwapuhan sa ‘kin, Shaina?”
“Hindi! Ang chaka mo!”
“Ganda ‘yan?”
“Talaga!”
“Kukuha na ba ako ng martilyo at tubo sa bahay?” natatawang tanong ko sa kanila.
“Paalisin mo na nga ‘to, best. Nakak init ng ulo eh.”
“Alam n’yo, kayo? Hindi na kayo nagkasama ng hindi kayo nag-away. Mga bata palang tayo, ganiyan na kayong dalawa. Baka, magulat na lang ako, mag jowa na kayo ha?”
“Eewww! Kung s’ya lang? Kahit hindi na ‘ko magka boyfriend ‘no!”
“Oo na, ganda mo eh!” sagot naman ni Miguel.
Nang biglang may magtext sa akin.
Text na nagpabilis ng tibok ng puso ko at nagpalungkot bigla sa akin.
“Oh, best? Ano’ng nangyari? Bakit bigla kang nalungkot d’yan?” tanong ni Shaina.
“Nagtext ‘yung manager ng resto.”
“Oh, eh ano’ng sabi?”
“Tinatanggal na ‘ko sa trabaho.”
“Ano?! Eh, bakit daw?!”
“Dahil sa nangyari.”
“Nangyaring ano?” tanong ni Miguel na walang kaalam-alam sa nangyari sa akin.
“Wala! Kalalaki mong tao, tsismoso ka!” sagot ni Shaina.
“Nagtatanong lang naman ako eh. Saka, kaibigan ko si Eliza. Concern lang ako sa kaniya.”
“Ano kasi, may naka away na customer itong si Eliza. Kaya ayan, nagsumbong siguro at sinabi na sesantihin na si Eliza.”
“Paano na kami ngayon? Nasa amin pa si Kia. Ang hirap pa namang maghanap ng trabaho ngayon. Nakaka inis!”
Saka ako tumayo at umalis sa tabi ng mga kaibigan ko.
“Wait lang, Eliza!” sigaw ni Shaina.
Pero hindi ako huminto maglakad.
Naiinis ako sa sarili ko.
Nakabayad nga kami ng utang ni Nanay, nawalan naman ako ng trabaho. At nawala ang pinaka iingat-ingatan ko
Kaya kinahapunan ay nagtungo pa rin ako sa resto. Ang baklang manager agad ang hinanap ko.
“Oh, Eliza? What are you doing here? Hindi ba’t tinext na kita na sesante ka na? Eh, ba’t nandito ka pa?”
“Sir, ba’t naman po agad ninyo akong sinesante? Okay naman po ang trabaho ko dito ah? Okay naman po akong magtrabaho. Please naman po, sir. Kailangang-kailangan ko po ng trabaho.”
“Naku, Eliza. Sorry! Pero hindi na p’wede. Nag-iingat lang ako.”
“Nag-iingat po saan?”
“Sa esk4ndalong p’wedeng mangyari! Yung customer kagabi na sinamahan mo, regular customer dito dati ‘yung fiancee niya. Paano kung malaman n’ya ‘yung nangyari ha?! Ayokong madamay itong resto sa gulo n’yo! Kaya, sige na. Makaka alis ka na.”
“Sir, parang awa mo na. Kailangan ko talaga ng trabaho.”
“Ang kulit! Alis na!”
“Oo na, baklang single!” mahinang sabi ko sabay talikod.
“What did you say?!”
Pero hindi na ako kumibo pa.
“Baklang bingi.” wika ko sa aking sarili at natawa na lamang.
Laglag nga ang mga balikat kong lumabas ng resto. Pinag-iisipan ko rin kung ano’ng sasabihin ko ngayon sa nanay ko. Kung anong idadahilan ko sa kaniya kung bakit ako nasesante.
Hindi ko naman puwedeng sabihin sa kaniya ang totoong dahilan.
Nakaka inis!
_____________
LORENZO’s P.O.V
“Babe, kanina pa kita napapansin na parang tahimik ka?” tanong sa akin ni Monica habang kumakain kami ngayon sa restaurant. “Hindi mo ba gusto ‘tong place?”
“Ah, no. May iniisip lang.” sagot ko at bahagyang ngumiti sa kaniya.
“Naku, sino’ng babae ‘yan ha?” nakangiti niyang tanong.
“A-ano’ng babae?” bigla na lang akong kinabahan.
Ganito pala talaga kapag may kasalanan ka sa taong mahal mo.
“Biro lang naman. Alam ko naman na ako lang ang babae sa buhay mo ‘di ba? Kaya nga tayo magpapakasal eh. I love you so much, Babe.” saka siya tumayo at nagpunta sa tabi ko.
Walang pag-aalinlangang hinalikan ako sa labi kahit maraming taong kumakain din ngayon.
“Kain na tayo, Babe.” sabi niya bago bumalik sa upuan.
“Ah, Babe? Kahapon pa kasi ‘to gumugulo sa isipan ko eh. Kahapon ko pa ‘to gustong itanong sa ‘yo.”
“What is it?”
“Why did you meet up with your ex?”
Kita ko nga ang pagbabago ng ekspresyon ng mukha niya.
“W-what?”
“Nakita ko kayo kahapon na magkasama.”
“Babe.”
“So, bakit nga ha?”
“Wala lang ‘yon. Nagkataon lang na nagkita kami sa place na ‘yun. And ‘yun lang.”
“Pero magkausap kayo.”
“Ito naman oh. May tinanong lang naman s’ya. After no’n umalis na rin ako. Pero bakit hindi mo ‘ko nilapitan? Nakita mo na pala ‘ko?”
“Ano’ng naramdaman mo nung makita mo ulit s’ya? Ano’ng naramdaman mo nung muli mong makausap ang ama ng anak mo?”
“Ano’ng klaseng tanong ba ‘yan, Enzo?! Parang may gusto kang palabasin ha?! Apat na taon na kaming break ni David! Ni hindi nga n’ya alam na may anak s’ya sa ‘kin ‘di ba? Dahil ikaw ang kinikilalang ama ni Dave. Hanggang ngayon ba, pinagdududahan mo pa rin ang pagmamahal ko sa ‘yo? Malapit na malapit na ang kasal natin oh. At sa tingin mo ba, magpapakasal ako sa ‘yo kung may pagmamahal pa ‘ko kay David?”
Tumango lang ako sa kaniya.
“Sige na, kumain na tayo.” saad ko.
“No! Nawalan na ‘ko ng gana!” aniya sabay kuha ng bag at lumabas na ng restaurant.
Bakit nga ba sinabi ko pa kasi ‘yung nakita ko?
Hinayaan ko na lang sana para hindi na kami nagtalo at para hindi na siya nagalit sa akin.
Sinita ko siya sa pagkikita nila ng ex niya, gayong ako itong may ginawang mali.
Ako itong may ibang babaeng ikin4ma kahit malapit na ang kasal namin.
Kahit lasing ako kagabi, alam ko, at naaalala ko ang lahat ng nangyari. Kung paano kong dinala sa hotel ‘yung babae.
Kung paano ko siyang hinalikan at hinawakan ang kataw4n niya. Na dapat ay kay Monica ko lang gagawin — sa araw ng honey moon naming dalawa.
Pero ang mas hindi ko makakalimutan ng malaman kong ako ang nakauna doon sa babae. Akala ko talaga ay hindi na s’ya virg*n kaya okay lang kung may mangyari sa amin.
Pero nagkamali ako.
Kung sa bagay, pareho lang namana kami.
Iyon din ang unang beses ko sa kama. Dahil never ko pang ginalaw si Monica. Kahit may anak na kasi s’ya ay gusto kong sa araw na ng honey moon kami gagawa ng kapatid ng anak niya.
Tinawag ko na nga ang waiter upang bayaran ang mga na-order namin ni Monica, at lumabas na nga lang din ako ng restaurant ng hindi nauubos ang pagkain ko.
At habang nagmamaneho ako paalis ng restaurant ay may nakita akong pamilyar na mukha.
Hindi ako puwedeng magkamali.
Siya ang babaeng iyon. Ang babaeng nakasama ko buong gabi hanggang umaga.
Naglalakad siya sa gilid ng kalsada at para bang may mabigat na problema.
Pero hinayaan ko na lang siya at nagpatuloy na ako sa pagmamaneho. Pero hindi ko pa rin maiwasang tignan siya sa side mirror ng sasakyanPagkatapos kong umalis sa resto ay nagtungo ako sa bahay nila ate. Para ipa-alam sa kaniya na natanggal na ako sa trabaho at obligado na s’yang magsustento sa anak niya.
“Wala akong maibibigay kay Kia, Eliza. Alam mo namang palamun*n lang din ako ng asawa ko. Buntis pa ‘ko oh. At ilang buwan nalang, manganganak na ‘ko. Pasensya na talaga. Wala rin ako.” aniya matapos kong sabihin ang problema.
“Pero paano naman si Kia? Paano naman ang anak mo, ate? Hindi naman ako hihingi sa ‘yo kung may trabaho pa rin ako eh. Dahil sa totoo lang ate, para ako ang nanay ni Kia at hindi ikaw!”
“Alam ko ‘yan, Eliza. Kaya nga ako humihingi ng pasensya eh. Wala rin naman akong mahihinging sustento do’n sa walang kwent4 niyang tatay. Lasenggo na, sugarol pa tapos babaero pa. Ang mal4s ko nga eh.”
“So, paano si Kia?”
“Hindi ko nga alam, Eliza. Paulit-ulit naman tayo eh.”
“Baka p’wede ka namang manghingi muna kay Kuya Jarred? Problema ko pa nga rin si nanay pati na mga bayarin sa bahay eh.”
“Sige, susubukan kong makahingi kay Jarred mamaya pag-uwi n’ya. Kumusta pala si Nanay? Alam kong stress na ‘yon sa napaka laki n’yang utang. Alam mo bang araw-araw akong kinakabahan. Baka totohanin kasi nung—“
“Okay na ate, nabayaran na namin.” sagot ko.
“A-ano? Paano? Saan kayo kumuha ng ganong kalaking halaga?”
“Binenta ko ang sarili ko sa mayamang customer sa resto kagabi.” diretsahan kong sagot.
“A-ano?! Eliza naman! Bakit?! Bakit mo ‘yun ginawa?!” halos mangiyak-ngiyak nga siya.
“No choice, ate. Mas okay na rin ‘yun. Kaysa hindi mabayaran ‘yung Kulas na ‘yon.”
“Nakaka inis! Naiinis ako sa sarili ko! Kung hindi lang sana ako nagpab*ntis ng maaga sa tatay ni Kia at kung nagpatuloy lang ako sa pag-aaral at nagkaroon ng magandang trabaho, hindi sana hahantong sa ganito ang lahat.”
“Wala na tayong magagawa, ate. Nandiyan na eh. Nangyari na ang mga nangyari. May kasalanan din naman si Nanay eh.”
“Alam ba ni Nanay? Alam ba n’ya ang pinagdadaanan mo ngayon?”
“Hindi ate. Wala s’yang alam. Ang buong akala niya, inutang ko lang ‘yung pera.”
Napasabun*t naman siya sa buhok niya at napaupo sa upuan.
“Nakaka inis! Nakaka inis! Pero heto ang tatandaan mo, Eliza. Kahit mabilis kumita sa ganiyan, wag na ‘wag mo ng uulitin ‘yan ha? Wag mong dungisan ang pagka-babae mo.”
“Wag dungisan ate? Nadungisan na eh.”
“Teka nga, paano kung… paano kung mab*ntis ka non ha? Ano’ng gagawin mo?”
“Edi, ipagpapatuloy ko. Talagang gano’n. Wala namang kasalanan ‘yung bata kung sakali. Pero, hindi naman siguro. Ayoko, ate. Kung magkaka anak man ako, hindi sa ganitong paraan. Gusto ko kapag nagka anak ko, doon talaga sa mapapangasawa ko.”
“Tama. Kaya sana, hindi ‘yan magbunga.”
“Okay lang kung bunga ng mangga eh.” pagbibiro ko.
Sakto naman na dumating na ang asawa niyang si kuya Jarred.
“Oh, nandito pala ang maganda kong hipag eh.” saad nito.
“Hello, Kuya.”
“Ikaw lang? Hindi mo kasama sila Nanay at Kia?”
“Hindi, Kuya. Ako lang ang nagpunta dito.”
“Ah, Mahal? May sadya kasi si Eliza. Nawalan kasi s’ya ng trabaho. Eh, kailangan ng pang gastos ni Kia. Baka meron kang—“
“Oo naman. Sige, magbibigay ako ng para kay Kia.”
“Salamat, Kuya Jarred. Siya nga pala, baka may alam kang trabaho? Kahit ano lang. Kahit tindera o kasambahay. Papatusin ko na ‘yan. Mas mahirap walang trabho.”
“Ay, sakto, hipag! Yung pinsan kong si Juris, naghahanap ng kasama sa pinagtatrabahuhan niya. Kasi ‘yung taga linis daw don sa bahay ng amo n’ya. Nag-asawa na, kaya umalis na do’n. Nagpapahanap nga sa akin eh. Wala naman akong maipasok. Gusto mo, ikaw nalang?”
“Hala, kuya. Maraming salamat. Hindi ko tatanggihan ‘yan. Sige kamo, sabihin mo sa pinsan mo na may nahanap ka na. Kahit bukas, p’wede na ‘kong mag-umpisa.”
“Ay, sige. Wait, tawagan ko.”
Tinawagan nga ni Kuya Jarred ang pinsan niya at sinabi nga niyang may nahanap na siyang papasok at ako nga iyon.
“Oo naman, masipag ‘tong hipag kong ‘to. Wala ‘tong inaatrasan. Bukas daw p’wede na s’yang magsimula. Bale ilan ba ‘yung mga amo n’yo d’yan? Ah apat lang? Tapos ‘yung isa, lilipat na rin ng bahay kapag kinasal na? Okay, sige. Sabihan ko ‘tong hipag ko. Ikaw na rin ang sumundo sa kaniya dito bukas ng umaga.”
Pagkatapos nga nilang mag-usap da cellphone ay hinarap ako ni Kuya Jarred.
“Dito ka n’ya susunduin bukas ng umaga, hipag. At wag ka raw mag-alala kasi mabait ‘yung mag-asawa. Yung magiging amo mo. Ganoon din daw ‘yung mga anak. Dalawang lalaki raw ‘yon. Yung isa, aalis na rin dahil mag-aasawa na.”
“Okay, kuya. Salamat talaga ah.”
“Walang anuman, hipag.”
Sinabi ko na nga rin kay nanay na nasesante na ako sa resto pero sinabi ko rin na may bago na akong papasukan.
“Sorry, anak ha? Mula nung mawala ang tatay mo at nung mabuntis ang ate mo kay Kia, ikaw na ang naging bread winner ng pamilya.”
“Ayos lang po ‘yun, ‘Nay. Wala pong problema ‘yun sa akin. Hangga’t kaya po, fight lang!”
“Napakabait mo talaga, anak. Pero sana, wag mo pa ring kalimutan ang sarili mo. Mag boyfriend ka na. Hindi ka naman na teen-ager. 24 years old ka na.”
“Nay, wala pa po sa isip ko ‘yan. Saka na ‘yang lovelife na ‘yan. Makakapaghintay ‘yan. Saka, may hinihintay ako eh.”
“Hinihintay manligaw? Hulaan ko kung sino.” naka ngiti niyang sabi.
“Sige nga po.”
“Si Miguel.”
“Naku, Nay. Hindi ah. Kaibigan ko lang po si Miguel. Si Joshua Garcia po ang hinihintay ko.”
“Halos mapuno na nga ng picture niya ‘yung kuwarto mo eh.”
“Pupunuin ko po talaga ‘yon hanggang kisame.”
Natawa na lang kaming pareho dahil sa sagot ko.
“Mag e-empake na po ako. Kasi po, stay-in ako do’n. Pero may day-off naman po. Twice a month. Kaya, hindi n’yo ako gaanong mami-miss.”
“Lagi kang tatawag, anak ha?” sabay hawak niya sa mukha ko.
“Opo, nay.”
KINABUKASAN nga ay nagpunta na ako kila Ate.
“Sakto, kararating lang din ni Juris dito. Ah, Juris, ito ‘yung hipag ko.” pagpapakilala sa akin ni Kuya Jarred sa pinsan niya.
Nakipagkamay naman ang pinsan niya kaya agad kong tinanggap ang palad nito.
“Yung ganda mo, hindi pang kasambahay.” saad nito.
“Naku, grabe naman po.” nakangiting sagot ko.
“Juris, ikaw ng bahala sa kapatid ko ha? Ikaw ng bahalang magturo ng mga gagawin n’ya.”
“Oo, Elijah. Ako ng bahala sa kaniya. Hindi naman din s’ya gaanong mahihirapan dahil wala namang bata na nagdudumi sa bahay. Kapag nakapaglinis s’ya sa umaga. Sa hapon na ulit ang pagwawalis. Yun nga lang, maluwang ‘yung pool area at gusto ng mga anak ng amo ko na laging malinis ‘yon. Nalalaglagan din kasi ng mga dahon kasi may mga puno do’n eh.”
“Kayang-kaya ko po ‘yan, ate Juris.”
“Ayos pala eh. So, ano? Tara na?”
“Sige po. Bye, ate. Bye, kuya.”
“Mag-iingat kayo.” sabay na sabi nila ate at kuya Jarred.
Habang nakasakay nga kami sa tricycle ay todo kwento siya tungkol sa mga anak ng amo niya ganoon din sa mga amo niya.
Ayon sa kaniya ay mababait naman ang mga ito. Pwera sa bunsong anak na minsan ay may kasungitan daw at istrikto.
“Pero, hindi naman laging masungit si sir Enzo. May time lang talaga na masungit. Palabiro din ‘yon. Pero kapag nakita mong seryoso ang mukha, ‘wag kang magbibiro or kahit ang kausapin s’ya.”
“Hala, nakakatakot naman pala s’ya.”
“Di bale, aalis naman na ‘yon eh. Ikakasal na. Lilipat na sila sa pinagawa niyang bahay. Kaya, si Sir Seb na lang ang maiiwan.”
“Nauna pa ‘yung bunsong ikasal ‘no?”
“Oo nga eh. Si Sir Sebastian kasi, mula nung mag break sila ng Girlfriend niya, five years ago, hindi na s’ya nag girlfriend ulit. Parang ano… parang nagka trauma sa pag-ibig. Ewan ko ba, napaka pogi naman. Pero nagawa s’yang lokohin nung babae.”
“Sinong mas pogi sa magkapatid?”
“Yung panganay ah. May hawig ‘yun kay Joshua Garcia at Alden Richards eh.”
Napatili nga ako ng mabanggit niya ang pangalan ni Joshua Garcia.
“Hala! Parang makikita ko na pala ng personal ‘yung crush na crush kong artista!”
“Oo, parang siya talaga. Kahit sa pag ngiti. Pero guwapo din naman ‘yung bunso.”
Hanggang sa makarating na nga kami sa bahay na pagtatrabahuhan ko.
Grabe, ang laki!
Mukhang maghapon akong maglilinis dito.
Pagkapasok namin sa loob ay agad niya akong ipinakilala sa amo niyang babae na mala Dawn Zulueta ang ganda.
“Ma’am, ito na po ‘yung kasambahay na sinasabi ko po.”
Lumapit naman sa akin si Dawn Zulueta. Este ang amo kong babae.
Hinagod ako ng tingin nito kaya medyo nahiya ako.
“Sure ka, hija? Na kasambahay ang papasukan mong trabaho? Marunong ka bang maglinis ng bahay? Eh, parang papel lang sa opisina ang kaya mong hawakan eh.” nakangiting sabi nito.
Medyo kinikilig naman ako.
“Magaling po akong maglinis, Ma’am. Sanay po ako sa mga gawaing bahay.”
“Talaga?”
“Opo, Ma’am.”
“Sige, sabi mo ‘yan eh. Pagkatapos n’yong kumain ng almusal. Paki linis na ang kuwarto at C.R namin ng asawa ko ah?”
“Sige po, Ma’am.”
“Mommy, wala bang ibang food?”
Napatingin naman ako sa nagsalita at nanlaki ang mga mata ko ng mamukhaan ko ito.
Mabilis akong umiwas ng tingin at tinakpan ko pa ng buhok ang kalahati ng mukha ko.
“May gusto ka bang ipaluto pang pagkain, anak? May sinundo kasing bagong kasambahay si Juris eh.”
“Naku po! Kapag minam4las ka nga naman. Dito pala nakatira ‘to! Heelllppp!” wika ko sa aking sarili.
Wala na nga akong nagawa kun ‘di ang humarap sa lalaking ito. At nagpanggap na lang akong hindi ko siya namumukhaan.
“M-magandang umaga po.” nahihiya kong pagbati sa kaniya.
Pero hindi siya tumugon. Nakatingin lang siya sa akin.
“Halla! Mukhang namumukhaan niya ‘ko!” wika ko ulit sa aking sarili at napa pikit sandali.
“Juris, paki prituhan naman ako ng luncheon meat. Yun ang gusto kong ulam ngayon.”
“Okay, sir.”
Hanep ah. Parang hindi ako nakita at narinig.
Pero ayos lang ‘yun.
Mas mabuti nga ‘yun eh.
“Ah, halika na, Eliza. Ilagay mo na muna sa kuwarto natin ‘yang maleta mo.”
Agad naman akong sumunod kay ate Juris.
“Oh, see? Ang sungit ng mukha ‘di ba?” aniya.
“Oo, ate. Parang dinosaur eh.”
At sabay nga kaming natawa Gulat na gulat ako ng makita ko dito sa bahay ang babaeng naka one nigt st4nd ko. Hindi ko alam kung paano niyang nalaman kung saan ako nakatira at kung ano ba ang binabalak niya.
Bayad ko siya, pero bakit tila may balak siyang manggulo sa akin.
Pero ayoko siyang komprontahin. Baka kasi nagkakamali lang ako. Baka nagkataon lang ang lahat.
Nagpapanggap nga ako na hindi ko siya namumukhaan at mukhang ganoon nga rin siya.
At hindi ko alam kung paano ko pa itatago ang malaki kong sikreto, gayong nandito na siya. Sana lang talaga, hindi siya magsalita.
“Tol, may new maid na raw? Totoo ba?” tanong sa akin ni kuya pagkagising niya.
“Oo, kuya. Late ka nanaman nagising ah. Nakapag breakfast na kami.”
“Oo nga eh. 2 am na kasi akong nakatulog. Inaantok pa nga rin ako eh.”
“Bakit naman 2 am na? Grabeng late naman n’yan.”
“Hindi ko alam eh, halos one week na rin akong ganito. Hirap na hirap akong makatulog. Mukhang may insomnia na ‘ko. Hays, maka kain na nga lang. Pero sa pool area ko gustong kumain.”
“Sige kuya, utusan mo na lang ‘yung new maid para dalhan ka ng pagkain sa pool.”
“Hindi ko naman alam kung nasaan siya.”
Nang bigla nga kaming mapatingala sa hagdan dahil pababa na ito.
“Oh, hayan siya.” sabay turo ko.
Hinintay nga namin siyang makababa. At nang magtagpo ang mga mata namin ay agad siyang umiwas ng tingin at si kuya ang binati niya.
“M-magandang umaga, sir. Ikaw po siguro si Sir Sebastian? A-ako naman po si Eliza. Bago po ninyong kasambahay.”
“Hi, Eliza. Kasing ganda mo naman ang pangalan mo.”
“S-salamat, Sir Sebastian.”
“Uhm, p’wede mo ba akong dalhan ng food sa pool area? Dun ko kasi gustong kumain.”
“Oo naman, sir. Sige po. P-pero saan po ‘yung pool dito?”
“Nasa likod.” sagot ko.
Hindi naman siya tumingin sa akin kahit ako ang sumagot. Dahil kay kuya talaga siya nakatitig.
_____________
ELIZA’s P.O.V
Ang lakas nga ng kabog ng dib-dib ko ng makita ko na si Sir Seb. Tama si ate Juris. Napaka guwapo nga nito. Pinaghalong Joshua Garcia at Alden Richard nga. Para itong korean.
Nakakapagtaka lang na hindi sila magkahawig ni Sir Lorenzo. Dahil si Sir Lorenzo ay moreno. Pero guwapo din naman siya. Yun nga lang, mas matingkad ang kaguwapuhan ni Sir Sebastian.
Tuwang-tuwa nga ako dahil ako ‘yung nautusan niyang maghatid ng pagkain sa kaniya. Chance ko na ito para makita ko ulit siya.
Nang mahatiran ko nga siya ng pagkain ay nagpasya akong maglinis na rin ng swimming pool. At habang naglilinis ako ay panay ang tingin ko sa kaniya.
Pasulyap-sulyap ba.
Hindi ko talaga siya pagsasawaang pagmasdan.
Para siyang magandang tanawin na nakaka relax pagmasdan.
At dahil panay ang tingin ko sa kaniya ay bigla akong…
Nalaglag sa pool.
Hindi ko namalayan na tubig na pala ang nahakbangan ko Kakatingin ko sa kaniya.
“T-tulong!” sigaw ko dahil ang lalim pala ng tubig at hindi ako marunong lumangoy.
Buong akala ko, si Sir Seb na ang tutulong sa akin pero…
Si Sir Lorenzo ang lumundag para sagipin ako.
Hiyang-hiya ako dahil sa nangyari. Feeling ko kasi, nakita niya ang nangyari. Kung paano akong nahulog.
Nang masagip nga niya ako ay idinala niya ako sa gilid.
“Are you okay?” agad niyang tanong.
Tumango lang ako. At napatingin kay Sir Seb na halatang nag-aalala rin sa akin.
Nag-aalala ang future husband ko.
I’m sorry, Joshua!
Mukhang ipagpapalit na kita.
Umahon nga kami sa pool at napatingin pa si Sir Lorenzo sa uniform ko na basang-basa na ngayon.
“Inunahan mo pa ‘kong maligo dito ah.” aniya.
“S-sorry, sir.” sagot ko.
“Sa trabaho kasi ang tingin. Hindi sa kung saan-saan.”
Napakagat-labi na nga lang ako.
Sabi na eh. Sabi na’t nakita niya ako na tingin ng tingin sa kuya niya.
“O-opo. Sorry talaga.”
“Sige na, magbihis ka na.”
“Opo.”
Pagtalikod ko nga ay napatampal nalang ako sa noo ko.
Sayang, si Sir Seb pa naman ang gusto kong sumagip sa akin.
Pero, ayos lang. Ang importante ay buhay.
Takang-taka nga si Ate Juris ng makita niya akong basang-basa.
“Oh, ba’t basang-basa ka? Umulan ba sa labas?”
“Literal na na-fall ako.” sagot ko.
“Na-fall? Kanino? Kay sir Seb o kay sir Enzo?”
“Sa pool. Kainis!”
“Ay nge! Bakit ka naman nahulog do’n?”
“Kakasilay ko kay sir Seb.”
“Anak ka ng tinapa. Magbihis ka na. Buti at sa tubig ka nalaglag at hindi nabag*k yang ulo mo sa tiles.”
“Buti nga eh.”
“So, ano? Sinagip ka ni sir Seb?”
“Hindi, ate. Si sir Enzo ‘yung sumagip sa ‘kin. Hindi ko nga akalain na… na nandoon ‘yun eh.”
“Naks ah! Sa iba ka nakatingin kaya ka na-fall sa pool tapos si sir Enzo ‘yung sasagip sa ‘yo. Kung hindi lang sana siya ikakasal. Alam mo, bagay kayo ni sir Enzo.”
Hindi na nga ako kumibo at dumiretso na ako sa C.R.
Diretso ligo na ako at nilabhan ko na rin ang uniform ko.
Pagkabihis ko ay diretso linis na ulit ako ng bahay. Da sobrang laki nga ng bahay na ito ay hindi ko alam kung kailan ako matatapos maglinis.
Mabilis na natuyo ang buhok ko dahil tumapat ako sa electricfan habang naglilinis kanina sa living room.
Maya-maya nga ay lumapit sa akin si Ate Juris.
“Ah, Eliza. Sabi ni sir Enzo. Pakidalhan siya ng Juice at Sandwich.”
“Ah, sige ate. Si ano ba…si sir—“
“Wala na s’ya sa pool.”
“Ay, wala na ba? Sige ate, igagawa ko na ng meryenda si sir Enzo.”
Matapos ko ngang magawan ng meryenda si sir Lorenzo ay agad na akong dumiretso sa pool area kung saan siya naroroon.
Napa iwas pa ako ng tingin ng makita kong wala siyang damit pang itaas.
Pero bakit pa nga ba ako iiwas?
Eh, hindi naman ito ang unang beses na nakita ko siyang naka hub4d.
Saka, nakita ko na ang lahat-lahat.
Seryso naman siyang lumapit sa akin. Akala ko ay kukuhanin na niya ang meryendang pinagawa niya pero…
“Alam kong ikaw ‘yan.” aniya, na nagpalambot ng mga tuhod ko.
“P-po? Ano pong ibig mong sabihin?” maang-maangan kong tanong.
“Sa tingin mo ba talaga, hindi kita namumukhaan, Eliza? Sinadya mo ba talagang magtrabaho dito?”
“Hindi po, hindi talaga, sir. Hindi ko alam na dito ka nakatira. Nagkataon lang na… na pinsan ni Ate Juris ‘yung live-in partner ng ate ko.”
“Nagtatrabaho ka sa resto ‘di ba? Bakit biglang naging kasambahay ka dito?”
“Sinesante na po ako nung manager. Dahil po sa… dahil po sa nangyari. Regular customer daw po dati doon ‘yung fiancee mo at ayaw daw po n’yang madamay if ever malaman daw po ng fiancee mo. Kasi nga po. Malaking eskandalo ‘yung kapag nangyari.”
Kitang-kita ko naman ang pag galaw ng adams apple niya.
Mukhng napalunok siya at kinabahan din.
“Hindi n’ya ‘yun malalaman if walang magsasabi.”
Tumango lang ako.
“Sure po ako, masasaktan s’ya ng sobra kapag nalaman n’ya.” nakayuko kong sabi.
Pero bigla niyang iniba ang usapan.
“Ba’t ganiyan kaikli ang short mo? May mga lalaki dito sa bahay. Ako at si Kuya. Tsaka ‘yung driver at hardinero.”
“Sorry, sir. Magpapalit po ako mamaya. Yung uniform ko po kasi, basa pa rin. Gawa nga po ng nalaglag ako kanina sa pool. Ito na po ‘yung meryenda mo.”
“Ba’t hindi ka makatingin ng diretso sa akin? Na para bang ngayon mo pa lang ‘to nakita?”
Sa pagkakataong ito ay ako naman ang napalunok.
“Daddy!” sigaw ng bata. Kaya napalingon kami rito.
Ano? May anak na siya?!
Agad na yumakap ang batang lalaki sa kaniya na parang nasa edad apat na taon. Kasunod naman nito ang magandang babae.
Sexy ito at short hair.
Napaka kinis ng balat niya at sobrang puti na para bang hindi nasisikatan ng araw.
“How are you, baby?” tanong ni sir Enzo sa bata.
“Okay lang po.” sagot naman ng bata.
Hanggang sa makalapit na nga ang fiancee ni sir Enzo at humalik ito sa labi niya.
Napa iwas naman ako ng tingin habang hawak ko pa rin ang juice at sandwich.
Para akong sin4mpal ng katotohanan.
Bigla rin akong nanginig dahil nasa harapan ko na ang babaeng napagtaksilan namin. Maging ang anak nila.
“Ah, Eliza. Pakidagdagan mo ang meryenda. Ahm, baby, ano’ng gusto mong meryenda?”
“Nothing, Daddy. I’m full. Mommy and I had a late breakfast.”
“Ah, gano’n ba? Wag mo na palang dagdagan, Eliza. Pakibaba na lang sa mesa ‘yang meryenda ko.”
“Okay, sir.” sagot ko.
“New maid n’yo?” tanong nga ng Fiance niya habang nilalapag ko sa mesa ang meryenda.
“Yes, babe. Kakasimula pa lang niya, today. Buti at nadalaw kayo ni Dave?”
“Nami-miss ka raw n’ya eh. Sabi ko nga, malapit na rin naman tayong magkakasama-sama sa iisang bahay. At ikaw ha? Tama na ‘yung pagseselos kay David.”
“Opo, Babe. Sorry ulit.”
“Ah, sir. Maiwan ko na po kayo.” pagpapa-alam ko sa kanila.
“Te, Juris. May tanong ako.”
“Ano ‘yun?”
“May anak na pala si Sir Lorenzo?”
“Akala mo ba talaga anak n’ya ‘yung batang nangpunta dito kanina? Hindi n’ya anak ‘yon.”
“Ay, weh?”
“Oo nga. Anak lang ‘yon ni Miss Monica sa ibang lalaki. Sa ex-boyfriend niya. Alam mo, ang swerte nga ni Miss Monica eh. Kasi, kahit may anak na s’ya. Minahal s’ya ng totoo ni sir Enzo. At tanggap din ng Pamilya Montenegro. Parang apo na rin ang turing nila sa bata. Kasi, para sa kanila, kapag mahal ng anak nila, mahal na rin nila. Ganoon kabait ang mga amo natin.” pagkukwento niya.
“Napaka bait nga. Ang ganda ni Miss Monica ‘no?”
“Sus! Sosyalen lang. May pampaganda eh. Pero kung walang make-up ‘yon or hindi branded ang mga suot no’n. Mas maganda ka pa ro’n eh.”
“Ikaw ha! Masyado mo akong pinapakilig n’yan, ate. Hayaan mo, sa kasal ko. Ipagte-take-out kita ng shanghai.”
“Ikakasal ka na?”
Nagulat kami pareho ng bigla na lang sumulpot sa likuran namin si Sir Lorenzo na may hawak na isang baso ng tubig.
Paktay!
Narinig kaya niya lahat ng pinag-usapan namin from the top?
Maging si Ate Juris nga ay nahiya.
“Ay, naalala ko. May hihiwain pa pala ako sa kusina, Eliza.”
Sabay eskapo nito.
Napatingin naman muli ako kay sir Enzo na halatang naghihintay ng sagot ko.
“Ahh… uhmmm…”
Nangunot naman ang noo niya. Mukhang naiinip na sa sagot ko.
“Kanina ka pa ba d’yan, sir? Narinig mo lahat?”
“Hindi. Yung last lang na sinabi mo. So, ikakasal ka na rin pala?”
“Ahh, opo! Ikakasal na rin ako.”
“That’s good. Congrats.”
“S-salamat, sir. Congrats din po.”
Ngumiti lang siya ng tipid sa akin at tumalikod na rin.
Bakit ko nga ba sinabing ikakasal na ‘ko kahit hindi naman?
Kung sa bagay, okay na rin na isipin niyang ikakasal ako.
Makalipas ang tatlong araw…
“Hoy, best! Hindi mo naman sinabing nakahanap ka na pala ng ibang trabaho. Galing ako sa inyo kanina at ‘yung nanay mo nga lang ang nagsabi sa akin na nagkasambahay ka.”
“Pasensya na. Hindi na ‘ko nakapag-paalam sa inyo ni Miguel. Alam ko kasi na ang O.A n’yo eh. Alam kong iiyak-iyak pa kayo kapag nalaman n’yong mag i-stay-in ako sa trabaho.”
“Talagang iiyak kami!”
“Oh, see? Kaya ayokong magpaalam sa inyo. Siya nga pala, may chika ako sa ‘yo.”
“T-talaga? Ano ‘yan, dali? Nabuhay bigla ‘yung d*go ko ah.”
“Diyan ka magaling basta tsismis e no?”
“Siyempre naman. So, ano nga ‘yang chika mo na ‘yan?”
Luminga muna ako sa paligid para masiguro kong walang parang kabuting susulpot bigla.
At nang matiyak ko nga ay saka pa lang ako nagsalita ulit.
“Uy, ano na?”
“Sandale, ito na! Naaalala mo ba ‘yung kinuwento ko sa ‘yo? Yung about sa naka one night ko?” mahinang sabi ko.
“Oo naman. Bakit ‘yun best? Muli ba kayong nagkita?”
“Hindi lang nagkita. Nagkasama pa kami.”
“W-what?! May naganap nanaman sa inyo? Isinuko mo nanaman?”
“Hoy, hindi ah! Ano kasi eh… anak siya ng amo ko. Dito ako ngayon nagtatrabaho sa bahay nila.”
“Hala, seryoso? Hala, bakit parang nakatadhana kayo?”
“Tse! Ano’ng nakatadhana ka d’yan?”
“Pinagtagpo kayong muli.”
“Ano ka ba? Ikakasal na s’ya.”
“Nalulungkot ka?”
“Siyempre, hindi. Bakit ako malulungkot?”
“Talaga? Kahit katiting na lungkot? Kaunting kirot at panghihinayang, wala ba talaga?”
“Wala nga! Hindi ko naman s’ya gusto. Yung kuya n’ya ang crush ko. Grabe, best! Ang guwapo.”
“Ay talaga?”
Nang bigla ko ngang matanaw si sir Sebastian.
“Nandito s’ya, best. Nandito s’ya sa garden.”
“Kuhanan mo ng litrato dali. Tapos send mo sa akin. Para makita ko kung gaano nga kaguwapo ‘yang kuya ng naka isang gabi mo hahahahah.”
“Sira ka talaga!”
“Sige na, dali na. Send mo sa ‘kin sa messenger.”
“Ayoko. Baka makita n’ya ‘ko.”
“Hindi ‘yan. Pasimple lang naman eh. Dalian mo na.”
“Oo na. Sige na. I-end call ko na muna. Tapos ise-send ko sa ‘yo.”
“Sige.”
Agad ko ngang nilagay sa camera at pasimpleng itinapat kay sir Seb. Medo malayo naman siya kaya hindi niya siguro mapapansin.
Pero pag click ko.
Biglang….
Sh*t, may flash pala ang camera ko.
Kaya nakuha ko ang atensyon niya.
Biglang nanginig ang mga kamay ko.
Hanggang sa nahulog nga ito sa bermuda grass. Agad ko namang pinulot at napansin ko ngang papalapit sa akin si sir Seb.
Yari ako nito!
Kainis!
“K-kinukuhanan mo ba ‘ko ng litrato?” tanong niya.
Kaya napatulala talaga ako habang nanginginig ang mga labi ko.
“N-naku, h-hindi, sir. Yung ano po ‘yung kinukuhanan ko. Yung ano po—“
“Patingin ng phone mo.”
“Po?!”
“Akin na ang phone mo. Patingin ako.”
Yari na talaga ako nito.
Dahan-dahan ko ngang iniabot sa kaniya habang napapa-pikit ako.
“Hindi naman maganda ang kuha mo sa ‘kin dito. Medyo blurd. Ulitin mo.”
Napamulat nga ako dahil hindi siya nagalit.
“Isa pa, po-pose ako ng maayos.”
“S-sir, h-hindi ka galit? Sorry po talaga. Yung kaibigan ko po kasi. Gusto raw po n’yang makita kung sino po ‘yung pinagsisilbihan ko.”
“Ganoon ba? Sige, selfie na lang tayong dalawa.”
Nanlaki naman ang mga mata ko at napangiti ako ng maluwang.
“Talaga po?”
“Oo, ako na ang maghahawak ng phone mo. Okay, one, two, three! Smile!”
Tiningnan nga muna niya ito bago ibinigay sa akin.
“Ayan, ang cute natin diyan.”
“S-salamat, sir. Sorry po ulit.”
Bahagya naman niya akong tinapik sa balikat.
“Ayos lang ‘yon.” sagot niya. Saka nga siya umalis.
Grabe! Napaka bait talaga niya.
Guwapo na nga. Napaka bait pa.
Malayong-malayo sa kapatid niyang masungit.
May pang wallpaper na ako sa cellphone ko nito
Hindi ko mapigilang mapangiti kapag naaalala ko ang nangyari kanina. I don’t know if what Eliza said earlier is true—that her friend just wanted to see me.
Pero isa lang ang alam ko. Natutuwa ako sa kaniya. Kaya kung minsan — pasimple ko rin siyang pinagmamasdan.
Ang katulad niya ang gusto o hinahanap ko sa isang babae. Masipag at walang kaarte-arte sa buhay. At simple lang ang kaligayahan. Madaling pangitiin at patawanin sa simpleng bagay.
Bakit pakiramdam ko — nagugustuhan ko na siya?
Ganito talaga kabilis?
Nang may biglang kumatok sa pinto ng kuwarto ko. Kaya lumapit ako rito upang buksan.
“Hi, sir. Kakain na po kayo. Pinapatawag ka na po ng mommy mo.”
“S-sige, susunod ako, Eliza. Salamat.”
Ngumiti naman siya sa akin at tumalikod na. May kakaibang tibok talaga ang puso kapag nakikita at nakakausap ko siya.
Pagkatapos naming mag dinner ay diretso ako sa pool area. Mas gusto ko talagang tumambay dito maging sa garden.
Nang bigla ko nanamang maalala si Eliza.
Hindi ko alam kung ano ang iuutos ko para mapa punta siya dito.
Hanggang sa maisip ko nga kung ano ang ipapadala ko sa kaniya dito.
Kaya agad kong tinawagan si Juris.
“Hello, sir? Why po?”
“Uhm. Namamahinga na ba si Eliza?”
“Hindi pa naman po. Nandito po sa tabi ko, nagsusuklay ng buhok. Bakit po pala? May iuutos ka po ba sa kaniya?”
“Oo sana eh. Gusto kong magpa-timpla ng gatas. If, okay lang? Kung hindi ako nakaka abala?”
“Okay lang daw, sir. Pahintay nalang daw po siya.”
“Ah, sige. Salamat.”
“You’re welcome, sir.”
Ilang minuto nga ang lumipas at nandito na siya.
“Hello, sir. Ito na po ‘yung gatas mo.” aniya. Sabay baba ng isang baso ng gatas sa mesa. “May ipag-uutos ka pa po, sir?”
“Pasensya na kung inabala kita ha? Alam kong oras na ng pahinga n’yo ni Juris eh.”
“Ayos lang po ‘yon. Maaga pa naman po. Saka, hindi pa naman po kami natutulog ni Ate Juris.”
Nang bigla nga akong mapatingin sa kabuuan niya.
Ang sexy niya sa suot niyang white sando at black short. Pero ayoko namang pag-isipan niya ako ng kung ano kaya agad din akong nag-iwas ng tingin.
“Uhm… so, p’wede akong magpasama sa ‘yo dito kahit mga 20 minutes lang? Ang boring kasi kapag walang kausap at kasama.”
“Okay lang naman po, sir. Sure po.”
Uminom nga lang ako ng kaunting gatas. Saka ako tumayo at nagpunta sa gilid ng pool.
“Halika rito. Dito tayo maupo.”
“O-opo.” sagot niya at nagmadali ngang lumapit sa akin.
Halos kalahating dipa nga ang layo niya sa akin kaya ako na ang tumabi.
Napatingin naman siya sa akin at halatang nahihiya.
“Anong trabaho mo dati, bago ma magtrabaho dito?” tanong ko para magka topic naman kami.
“Waitress po ako sa… sa resto po.”
Napatango-tango naman ako.
“Ba’t ka umalis?”
Sandali siyang natigilan at bahagyang napayuko.
“Nagkaroon po ng problema, sir. At hindi ko po kayang sabihin kung ano po ‘yun. Pasensya na po.”
“No, it’s okay. Hindi mo kailangang i-kwento sa ‘kin. Buti pumayag ‘yung boyfriend mo na magtrabaho ka rito as a maid?”
“Wala naman po akong boyfriend, sir.”
“Hindi nga? Totoo ba?”
“Opo. Wala po talaga. NBSB po ako.”
“Sa ganda mong ‘yan, wala kang naging boyfriend kahit isa? Parang hindi naman ako naniniwala.”
“May mga nanliligaw po. Pero, wala po akong sinagot sa kanila. Kasi po, wala pa po sa isip ko ang magkaroon ng BF eh. Naka focus po ako sa trabaho ko dati. Ako nalang po kasi ang inaasahan ng nanay ko eh. Mula ng mawala po si tatay.”
“So, hindi ka na pala nagkaroon ng time para sa pag-ibig.”
Umiling naman siya. “Hindi na po. Pero, okay lang naman po. Kasi, alam ko pong magkakaroon din ako niyan. Sa tamang panahon po. At gusto ko po kapag nagka boyfriend po ako. Siya na rin po ang makakatuluyan ko.”
“Ako rin, kapag nag girlfriend ulit ako. Gusto ko is siya na. Siya na ‘yung makakasama ko habang-buhay. Siya na ‘yung magiging nanay ng mga anak ko.”
“Eh, ano po ba ang hanap mo sa isang babae, sir?”
“Yung… ‘yung mabait. Hindi maarte, masarap kasama. Mapagmahal at masayahin. Ganoon ‘yung gusto ko. Kagaya mo.”
“P-po?”
“Ah, I mean, kagaya ng ugaling meron ka.”
Napangiti naman siya at tumango-tango.
“Ang ganda ng buwan ‘no, sir? Alam mo ‘yung parang ang lapit lang niya pero ang layo pala. Abot-tanaw pero hindi abot-kamay. Kagaya ng taong gusto ko.”
“Bakit naman mahirap para sa ‘yo na maabot siya?”
“Eh kasi po… magka-iba kami ng estado ng pamumuhay. Siya po, mayaman. Ako po feeling mayaman lang.” sabay tawa niya.
Pati nga ako ay napatawa na rin niya.
Tunay na ang gaan at ang sarap talaga niyang kasama.
Hanggang sa, marami pa nga kaming napagkwentuhan at hindi na namin namalayan ang oras
Kahit hindi na kami magkasama ni sir Sebastian ay nakangiti pa rin ako. May hang-over pa rin ako sa mga napag-usapan namin kanina.
Sobrang kinikilig talaga ako.
Baka nga mapanaginipan ko pa siya.
“Oy, matulog na. Damang-dama ko ‘yang kilig mo d’yan. Na para bang may kissing scene na naganap.” ani Ate Juris na nasa taas ang higaan.
Double deck kasi ang higaan namin.
“Ate naman. Walang gano’n. Happy lang ako kasi nakakwentuhan ko siya. Ang bait-bait talaga niya. Ang sarap niyang kausap. Kapag nagkukwento ako, nakatingin siya sa akin. Talagang pinapakinggan niya ‘ko.”
“Naku, baka naman inlove ka na sa kaniya ha?”
“Hala! What if, oo?”
“Wala namang masama. Pero tandaan mo, masakit masaktan. Sa lahat ng tao dito, mabait talaga si sir Seb. Pero bakit feeling ko, special ka sa kaniya?”
“H-ha? Ako? Espesyal sa kaniya? Paano mo naman nasabi ‘yan, ate?”
“W-wala. Feeling ko lang naman. Pero ‘wag tayong mag assume. Halika na, matulog na tayo. Ituloy mo na lang sa panaginip ‘yang kwentuhan n’yo. At baka sa panaginip mo may kissing scene na with aminan ng feelings.”
“Ateeee! Ano ba? Pinapakilig mo nama ako ng sagad eh.”
“Sige na, matulog na. Maaga pa tayong gigising bukas.”
Hanggang sa pagpikit nga ay nakangiti pa rin ako.
Grabe na ‘to.
___________
Nagising ako ng maramdaman kong may humahaplos sa mukha ko. Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko at pagtingin ko ay si Sir Seb ito.
Kaya napangiti ako.
“S-sir…” mahina kong sambit.
Pero ng lakihan ko ang mga mata ko ay si Sir Lorenzo pala ito at hindi si Sir Sebastian.
Kaya napabalikwas ako ng bangon.
“S-sir Enzo?! A-ano’ng ginagawa mo dito sa kuwarto namin?!”
Nang bababa na sana ako mula sa higaan ay hinawakan niya ang magkabilang balikat ko upang pigilan ako.
“Eliza…”
“Ano’ng ginagawa mo?!”
“I love you, Eliza. Mula nung… mula nung may mangyari sa ‘tin. Hindi ka na mawala sa isip ko. Lagi kong sinasabi sa sarili ko na isa lang pagkakamali ‘yon. Na hindi kita dapat maalala o maisip pero… kusa talaga kitang naiisip eh. Yung init ng mga labi mo. Yung kat4wan mo. Paulit-ulit kong nararamdaman ‘yon kahit tapos na.”
Napalunok naman ako at napatitig sa kaniya.
“Alam nating mali ‘yon, sir. Kalimutan na po natin ‘yon. Ikakasal ka na.”
“Bakit gano’n? Bakit parang pakiramdam ko, bawat araw na lumilipas ay nababawasan ang pagmamahal ko kay Monica? Hindi pa naman siguro huli para umatras na ko sa kasal namin ‘di ba?”
“Hindi po maitatama ang mali ng isa pang pagkakamali. Bumawi ka nalang po sa kaniya.”
“Pero ikaw na ang gusto ko, Eliza.”
Sabay halik niya sa mga labi ko.
Napa pikit na lang ako habang magkalapat ang mga labi naming dalawa.
Hanggang sa…
“Oy, Eli! Gising na!”
Nararamdaman ko nga ang pagyugyog niya sa mga balikat ko.
Kaya napamulat ako.
Hinanap ko pa sa paligid si Sir Lorenzo pero wala siya.
Si Ate Juris lang ang naririto.
“Am i dreaming ate?”
“Oo! Nakakatawa ka. Bakit ngumunguso ka d’yan, ha?! Don’t tell me, napanaginipan mo si Sir Seb? Halla! Yung pinag-usapan natin kagabi, nangyari nga!”