Ang mansyon ng mga Dela Vega sa Bacolod ay punong-puno ng galit. Ang pag-iibigan nina Elena, ang kaisa-isang tagapagmana ng malawak na tubuhan, at Gabriel, na isang hamak na manggagawa lamang, ay itinuturing na isang malaking kasalanan.
“Gabriel, umalis ka na kung ayaw mong mabulok sa kulungan!” sigaw ni Don Armando. “Wala kang maibibigay sa anak ko kundi gutom at kahihiyan!”
Tumingin si Gabriel kay Elena, ang kanyang mga mata ay puno ng determinasyon. “Hinding-hindi ko siya iiwan, Don Armando. Kahit anong mangyari.”

Dahil sa galit, inutos ng Don sa kanyang mga tauhan na kaladkarin si Gabriel palabas at saktan ito. Habang pinapanood ni Elena ang paghihirap ng lalaking mahal niya, isang matanda at misteryosong madre ang pumasok sa tarangkahan ng mansyon.
Lahat ay napatigil. Siya si Sor Theresa, ang pinuno ng pinakamalaking charity foundation sa bansa na suportado ng Vatican. Kahit ang matigas na si Don Armando ay napayuko sa harap niya.
“Itigil ninyo ito,” utos ng madre sa mahinahong boses. “May dala akong liham mula sa Italya.”
Inabot niya ang isang selyadong envelope kay Don Armando. Nang basahin ito ng Don, unti-unting nanginig ang kanyang mga kamay at namutla ang kanyang mukha. Tumingin siya kay Gabriel na tila ba nakakita ng isang multo.
“P-paanong naging posible ito?” nauutal na tanong ni Don Armando.
Lumingon si Sor Theresa kay Gabriel at ngumiti. “Panahon na para malaman nila ang katotohanan tungkol sa iyong tunay na pagkatao na itinago namin sa loob ng maraming taon para sa iyong kaligtasan.”
Nanigas ang lahat nang lumuhod ang madre sa harap ni Gabriel at hinalikan ang singsing na suot nito sa ilalim ng kanyang maruming polo…
Ang mansyon ng mga Dela Vega sa Bacolod ay punong-puno ng galit. Ang pag-iibigan nina Elena, ang kaisa-isang tagapagmana ng malawak na tubuhan, at Gabriel, na isang hamak na manggagawa lamang, ay itinuturing na isang malaking kasalanan.
“Gabriel, umalis ka na kung ayaw mong mabulok sa kulungan!” sigaw ni Don Armando. “Wala kang maibibigay sa anak ko kundi gutom at kahihiyan!”
Tumingin si Gabriel kay Elena, ang kanyang mga mata ay puno ng determinasyon. “Hinding-hindi ko siya iiwan, Don Armando. Kahit anong mangyari.”
Dahil sa galit, inutos ng Don sa kanyang mga tauhan na kaladkarin si Gabriel palabas at saktan ito. Habang pinapanood ni Elena ang paghihirap ng lalaking mahal niya, isang matanda at misteryosong madre ang pumasok sa tarangkahan ng mansyon.
Lahat ay napatigil. Siya si Sor Theresa, ang pinuno ng pinakamalaking charity foundation sa bansa na suportado ng Vatican. Kahit ang matigas na si Don Armando ay napayuko sa harap niya.
“Itigil ninyo ito,” utos ng madre sa mahinahong boses. “May dala akong liham mula sa Italya.”
Inabot niya ang isang selyadong envelope kay Don Armando. Nang basahin ito ng Don, unti-unting nanginig ang kanyang mga kamay at namutla ang kanyang mukha. Tumingin siya kay Gabriel na tila ba nakakita ng isang multo.
“P-paanong naging posible ito?” nauutal na tanong ni Don Armando.
Lumingon si Sor Theresa kay Gabriel at ngumiti. “Panahon na para malaman nila ang katotohanan tungkol sa iyong tunay na pagkatao na itinago namin sa loob ng maraming taon para sa iyong kaligtasan.”
Nanigas ang lahat nang lumuhod ang madre sa harap ni Gabriel at hinalikan ang singsing na suot nito sa ilalim ng kanyang maruming polo…