
Kabanata 1: Ang Lihim sa Likod ng Helmet
Huminto ang buong convoy sa gitna ng kalsada. Ang lalaking naka-motor ay dahan-dahang nagtanggal ng kanyang helmet. Hindi siya isang ordinaryong delivery rider; siya ay si Sebastian, ang head ng aking personal intelligence team na tatlong taon ko nang pinapakilos nang patago habang nagpapanggap akong waitress.
Inabot niya sa akin ang isang itim na envelope sa pamamagitan ng bintana ng SUV. “Madame Elena, paumanhin sa abala. Pero sa tingin ko, mas masarap panoorin ang kanilang pagbagsak kung alam niyo ang buong katotohanan. Hindi lang si Chloe ang katuwang ni Paolo sa panloloko sa inyo.”
Binuksan ko ang sobre habang ang mga tao sa BGC, kasama sina Paolo at Chloe, ay nakatulala pa rin sa karangyaan ng aking mga bodyguard. Sa loob ng sobre ay mga dokumento ng bank transfers at mga litrato.
Nanigas ang panga ko sa aking nabasa. Hindi lang pala simpleng pakikipag-date ang ginagawa ni Paolo kay Chloe. Sila ay matagal nang nagpapadala ng impormasyon tungkol sa mga real estate properties ng pamilya De la Cruz sa isang karibal na korporasyon sa Singapore. At ang mas masakit? Ang nanay ni Paolo—ang babaeng pinagsilbihan ko at binilhan ng gamot gamit ang maliit kong sahod bilang waitress—ay ang siyang utak sa likod ng pagnanakaw ng aking mga personal na alahas noong nakaraang taon.
“General, huwag muna tayong tumuloy sa airport,” utos ko sa malamig na boses. “Bumalik tayo sa Forbes Park. Pero dumaan muna tayo sa harap nina Paolo. Gusto ko silang makita nang malapitan sa huling pagkakataon.”
Kabanata 2: Ang Pagluhod sa High Street
Umatras ang mga SUV at tumigil mismo sa tapat nina Paolo at Chloe na tila mga estatwa sa gilid ng daan. Ibinaba ko ang salamin ng sasakyan. Ang hangin ng BGC na dati ay amoy usok para sa akin ay biglang naging amoy tagumpay.
“Elena… honey… mali ang nakita mo,” nauutal na sabi ni Paolo. Sinubukan niyang lumapit pero agad siyang hinarang ng dalawang bodyguard na may bitbit na assault rifles. “Nagbibiro lang ako kanina! Alam mo namang ikaw lang ang mahal ko, ‘di ba? Yung mga rosas… gusto ko lang surpresahin ka!”
“Surpresa?” Tumawa ako nang mahina, isang tawang walang bahid ng saya kundi puro pait. “Ang surpresa, Paolo, ay ang katotohanang alam ko na kung paano niyo nilimas ang bank account ng foundation ng pamilya ko. Chloe, ang daddy mo ay hindi lang fired. Kasalukuyan na siyang sinusundo ng NBI sa inyong mansyon dahil sa corporate espionage.”
Napasigaw si Chloe sa takot at agad na kinuha ang kanyang phone, pero huli na. “Hindi! Hindi totoo ‘yan! Sinungaling ka!”
“Sebastian,” tawag ko sa aking tauhan. “Ibigay mo ang kopya ng warrant kay Paolo.”
Inihagis ni Sebastian ang isang folder sa paanan ni Paolo. Nang mabasa ito ni Paolo, tuluyan nang nanghina ang kanyang mga tuhod at napaluhod siya sa mismong semento kung saan niya ako itinulak kanina.
“Elena, parang awa mo na… ang nanay ko, may sakit siya!” pagmamakaawa ni Paolo.
“Ang nanay mo ay kasalukuyan ding iniimbestigahan para sa theft at fencing ng mga ninakaw na alahas ng mga De la Cruz,” sagot ko. “General, tara na. Marumi ang hangin dito.”
Kabanata 3: Ang Pagbabalik ng Prinsesa
Pagdating sa aming mansyon sa Forbes Park—ang bahay kung saan ako nagkunwaring waitress para subukin ang katapatan ni Paolo—sinalubong ako ng buong household staff. Lahat sila ay nakayuko. Ang aking yaya na si Manang Rosa ay umiiyak habang bitbit ang aking royal gown.
“Ilang taon kang nagtiis sa hirap, Elena. Bakit mo ba ginawa iyon?” tanong ni Manang Rosa habang tinutulungan akong magpalit ng damit.
“Gusto ko lang malaman, Manang, kung may lalaki pa bang magmamahal sa akin nang dahil sa pagkatao ko at hindi dahil sa apelyido ko,” sagot ko habang tinititigan ang aking repleksyon sa salamin. Wala na ang uling sa mukha, wala na ang kupas na apron. Ang suot ko na ngayon ay isang gintong gown na may mga dyamante mula sa South Africa. “Pero natutunan ko na ang aral ko. Sa mundong ito, ang tanging mapagkakatiwalaan mo lang ay ang iyong sarili at ang iyong pamilya.”
Eksaktong alas-nuwebe ng gabi, pumasok ang balita sa lahat ng TV networks. “The Great De la Cruz Heir Reveals Herself: Paolo Garcia and the Chloe Mendoza Espionage Scandal.” Ang mga mukha nina Paolo at Chloe na nakapiring ay kumalat sa social media. Ang mga taong kumuha ng video sa BGC kanina ay ginamit na ebidensya laban sa kanila.
Kabanata 4: Ang Huling Paghaharap
Bago ako tumuloy sa Spain para sa aking coronation bilang bagong Chairperson ng De la Cruz International, dumaan ako sa presinto kung nasaan si Paolo. Nakaupo siya sa isang malamig na bench, suot ang orange na t-shirt ng bilanggo.
Nang makita niya ako sa likod ng glass barrier, sumigaw siya at pinalo ang salamin. “Elena! Pakawalan mo ako rito! Hayop ka, pinaglaruan mo ang nararamdaman ko!”
“Pinaglaruan?” mahinahon kong sabi sa telepono ng visitation room. “Limang taon kitang binigyan ng pagkakataon, Paolo. Binigyan kita ng pera, oras, at pagmamahal kahit nagpapanggap akong mahirap. Pero sa sandaling nakakita ka ng mas ‘makintab’ na babae, itinapon mo ako na parang basura. Sino sa atin ang naglaro?”
“Hinding-hindi ka magiging masaya!” mura niya sa akin.
“Masaya na ako, Paolo. Dahil ngayong gabi, ang pamilya mo ay kailangan nang ibalik ang bawat sentimong ninakaw niyo. Ang bahay niyo ay naka-foreclose na. At ang nanay mo? Siya ang unang nagturo sa pulis kung nasaan ang mga itinatago mong ebidensya para lang makakuha siya ng immunity.”
Natigilan si Paolo. Ang huling taong inaasahan niyang magtatanggol sa kanya ay ang kanya ring itinakwil. Iniwan ko siyang humihagulgol sa dilim.
Kabanata 5: Ang Coronation sa Madrid
Makalipas ang isang linggo, nasa Madrid, Spain na ako. Ang palasyo ay puno ng mga aristokrata at business moguls mula sa buong mundo. Habang ipinapatong ang korona sa aking ulo bilang tanda ng aking pamumuno sa aming pandaigdigang korporasyon, tiningnan ko ang aking mga kamay.
Mayroon pa ring kaunting kalyo mula sa paglilinis ng mga mesa sa BGC. Hindi ko iyon tatanggalin. Ang mga kalyong iyon ang magpapaalala sa akin na ang tunay na reyna ay marunong maglingkod, at ang tunay na kapangyarihan ay ginagamit para protektahan ang mga naaapi.
Pagkatapos ng seremonya, lumapit sa akin si Sebastian. “Madame, may isang balita pa po mula sa Pilipinas. Si Chloe Mendoza ay nag-file ng bankruptcy, at ang kanyang ama ay tuluyan nang tinanggalan ng lisensya sa negosyo.”
Tumango ako at uminom ng champagne. “Sapat na ‘yan. Huwag na nating sayangin ang oras sa mga taong bahagi na ng basurahan.”
Tumingin ako sa malayo, sa mga bituin sa langit ng Madrid. Malaya na ako. Wala na ang mga lantang rosas, wala na ang mapang-aping tawa. Ako si Elena Victoria de la Cruz, at ang aking kuwento ay nagsisimula pa lamang.