Itinapon ng dati kong boyfriend ang lantang mga rosas sa mukha ko sa gitna ng mataong BGC Taguig para ipahiya ako sa harap ng kanyang mayamang kerida. Tumawa siya nang mapang-api at sinabing ang isang ulilang katulong na tulad ko ay hinding-hindi makakaabot sa laylayan ng gown ng mga elite na katulad ng bago niyang girlfriend. Tahimik kong pinagpagan ang mga talulot sa buhok ko, ngumiti, at inilabas ang aking diamond phone para tawagan ang royal escort ng aming korporasyon na naghihintay sa kanto.

Itinapon ng dati kong boyfriend ang lantang mga rosas sa mukha ko sa gitna ng mataong BGC Taguig para ipahiya ako sa harap ng kanyang mayamang kerida. Tumawa siya nang mapang-api at sinabing ang isang ulilang katulong na tulad ko ay hinding-hindi makakaabot sa laylayan ng gown ng mga elite na katulad ng bago niyang girlfriend. Tahimik kong pinagpagan ang mga talulot sa buhok ko, ngumiti, at inilabas ang aking diamond phone para tawagan ang royal escort ng aming korporasyon na naghihintay sa kanto.
Ang Bonifacio High Street ay puno ng mga taong namamasyal, pero lahat sila ay huminto para panoorin ang eksena nina Paolo at ng bago niyang babae na si Chloe.
“Elena, tignan mo ang sarili mo. Ang suot mong sapatos ay kupas na, ang bag mo ay peke! Akala mo ba talaga pakakasalan kita?” pangungutya ni Paolo habang nakaakbay kay Chloe na tawang-tawa.
“Paolo, limang taon tayong magkasama. Sinoportahan kita nung wala ka pang trabaho,” mahinahon kong sagot habang pinupunasan ang dumi sa mukha ko.
“Utang na loob? Binayaran ko na ‘yan nung iniwan kita! Isang hamak na waitress ka lang sa Forbes Park, habang si Chloe ay anak ng isang board member ng Manila Holdings!” sigaw ni Paolo sabay tulak sa akin.
Napa-upo ako sa semento. Maraming tao ang kumukuha ng video, ang iba ay naaawa, ang iba naman ay bumubulong ng masama.
“Elena, umalis ka na. Huwag mo nang dumiin ang mamahaling tiles dito sa BGC,” dagdag ni Chloe habang itinuturo ang aking luma at punit na apron.
Tumayo ako nang dahan-dahan. Kinuha ko ang aking phone mula sa bulsa ng apron. “Unit Alpha, proceed to High Street now. The Queen is ready for pick-up.”
“Queen? Queen ng mga pulubi?” tawang-tawa si Paolo.
Ngunit biglang narinig ang malakas na tunog ng mga sirena. Apat na itim na Bulletproof SUV ang huminto sa harap namin. Lumabas ang sampung bodyguard na naka-suit at mabilis na pinalibutan ako.
Isang matandang lalaki na naka-uniporme ng military general ang lumapit at yumukod nang 90 degrees sa harap ko. “Madame Elena Victoria de la Cruz, nakahanda na po ang inyong private jet para sa coronation ceremony sa Spain.”
Natahimik ang buong BGC. Ang mukha ni Paolo ay naging kasing puti ng papel. “De la Cruz? Ang pamilyang nagmamay-ari ng kalahati ng lupain sa Metro Manila?”
Ngumiti ako kay Chloe na nanginginig na ngayon. “Chloe, pakisabi sa daddy mo, fired na siya bilang board member simula ngayong gabi. At Paolo… salamat sa mga rosas. Bagay sila sa basurahan, katulad mo.”
Habang isinasara ang pinto ng sasakyan, may isang lalaking naka-motor ang humarang sa convoy at may iniabot na sulat na nagsasabing hindi lang si Chloe ang itinatago ni Paolo.

Kabanata 1: Ang Lihim sa Likod ng Helmet

Huminto ang buong convoy sa gitna ng kalsada. Ang lalaking naka-motor ay dahan-dahang nagtanggal ng kanyang helmet. Hindi siya isang ordinaryong delivery rider; siya ay si Sebastian, ang head ng aking personal intelligence team na tatlong taon ko nang pinapakilos nang patago habang nagpapanggap akong waitress.

Inabot niya sa akin ang isang itim na envelope sa pamamagitan ng bintana ng SUV. “Madame Elena, paumanhin sa abala. Pero sa tingin ko, mas masarap panoorin ang kanilang pagbagsak kung alam niyo ang buong katotohanan. Hindi lang si Chloe ang katuwang ni Paolo sa panloloko sa inyo.”

Binuksan ko ang sobre habang ang mga tao sa BGC, kasama sina Paolo at Chloe, ay nakatulala pa rin sa karangyaan ng aking mga bodyguard. Sa loob ng sobre ay mga dokumento ng bank transfers at mga litrato.

Nanigas ang panga ko sa aking nabasa. Hindi lang pala simpleng pakikipag-date ang ginagawa ni Paolo kay Chloe. Sila ay matagal nang nagpapadala ng impormasyon tungkol sa mga real estate properties ng pamilya De la Cruz sa isang karibal na korporasyon sa Singapore. At ang mas masakit? Ang nanay ni Paolo—ang babaeng pinagsilbihan ko at binilhan ng gamot gamit ang maliit kong sahod bilang waitress—ay ang siyang utak sa likod ng pagnanakaw ng aking mga personal na alahas noong nakaraang taon.

“General, huwag muna tayong tumuloy sa airport,” utos ko sa malamig na boses. “Bumalik tayo sa Forbes Park. Pero dumaan muna tayo sa harap nina Paolo. Gusto ko silang makita nang malapitan sa huling pagkakataon.”

Advertisements

Kabanata 2: Ang Pagluhod sa High Street

Umatras ang mga SUV at tumigil mismo sa tapat nina Paolo at Chloe na tila mga estatwa sa gilid ng daan. Ibinaba ko ang salamin ng sasakyan. Ang hangin ng BGC na dati ay amoy usok para sa akin ay biglang naging amoy tagumpay.

“Elena… honey… mali ang nakita mo,” nauutal na sabi ni Paolo. Sinubukan niyang lumapit pero agad siyang hinarang ng dalawang bodyguard na may bitbit na assault rifles. “Nagbibiro lang ako kanina! Alam mo namang ikaw lang ang mahal ko, ‘di ba? Yung mga rosas… gusto ko lang surpresahin ka!”

“Surpresa?” Tumawa ako nang mahina, isang tawang walang bahid ng saya kundi puro pait. “Ang surpresa, Paolo, ay ang katotohanang alam ko na kung paano niyo nilimas ang bank account ng foundation ng pamilya ko. Chloe, ang daddy mo ay hindi lang fired. Kasalukuyan na siyang sinusundo ng NBI sa inyong mansyon dahil sa corporate espionage.”

Napasigaw si Chloe sa takot at agad na kinuha ang kanyang phone, pero huli na. “Hindi! Hindi totoo ‘yan! Sinungaling ka!”

“Sebastian,” tawag ko sa aking tauhan. “Ibigay mo ang kopya ng warrant kay Paolo.”

Inihagis ni Sebastian ang isang folder sa paanan ni Paolo. Nang mabasa ito ni Paolo, tuluyan nang nanghina ang kanyang mga tuhod at napaluhod siya sa mismong semento kung saan niya ako itinulak kanina.

“Elena, parang awa mo na… ang nanay ko, may sakit siya!” pagmamakaawa ni Paolo.

“Ang nanay mo ay kasalukuyan ding iniimbestigahan para sa theft at fencing ng mga ninakaw na alahas ng mga De la Cruz,” sagot ko. “General, tara na. Marumi ang hangin dito.”


Kabanata 3: Ang Pagbabalik ng Prinsesa

Pagdating sa aming mansyon sa Forbes Park—ang bahay kung saan ako nagkunwaring waitress para subukin ang katapatan ni Paolo—sinalubong ako ng buong household staff. Lahat sila ay nakayuko. Ang aking yaya na si Manang Rosa ay umiiyak habang bitbit ang aking royal gown.

“Ilang taon kang nagtiis sa hirap, Elena. Bakit mo ba ginawa iyon?” tanong ni Manang Rosa habang tinutulungan akong magpalit ng damit.

“Gusto ko lang malaman, Manang, kung may lalaki pa bang magmamahal sa akin nang dahil sa pagkatao ko at hindi dahil sa apelyido ko,” sagot ko habang tinititigan ang aking repleksyon sa salamin. Wala na ang uling sa mukha, wala na ang kupas na apron. Ang suot ko na ngayon ay isang gintong gown na may mga dyamante mula sa South Africa. “Pero natutunan ko na ang aral ko. Sa mundong ito, ang tanging mapagkakatiwalaan mo lang ay ang iyong sarili at ang iyong pamilya.”

Eksaktong alas-nuwebe ng gabi, pumasok ang balita sa lahat ng TV networks. “The Great De la Cruz Heir Reveals Herself: Paolo Garcia and the Chloe Mendoza Espionage Scandal.” Ang mga mukha nina Paolo at Chloe na nakapiring ay kumalat sa social media. Ang mga taong kumuha ng video sa BGC kanina ay ginamit na ebidensya laban sa kanila.


Kabanata 4: Ang Huling Paghaharap

Bago ako tumuloy sa Spain para sa aking coronation bilang bagong Chairperson ng De la Cruz International, dumaan ako sa presinto kung nasaan si Paolo. Nakaupo siya sa isang malamig na bench, suot ang orange na t-shirt ng bilanggo.

Nang makita niya ako sa likod ng glass barrier, sumigaw siya at pinalo ang salamin. “Elena! Pakawalan mo ako rito! Hayop ka, pinaglaruan mo ang nararamdaman ko!”

“Pinaglaruan?” mahinahon kong sabi sa telepono ng visitation room. “Limang taon kitang binigyan ng pagkakataon, Paolo. Binigyan kita ng pera, oras, at pagmamahal kahit nagpapanggap akong mahirap. Pero sa sandaling nakakita ka ng mas ‘makintab’ na babae, itinapon mo ako na parang basura. Sino sa atin ang naglaro?”

“Hinding-hindi ka magiging masaya!” mura niya sa akin.

“Masaya na ako, Paolo. Dahil ngayong gabi, ang pamilya mo ay kailangan nang ibalik ang bawat sentimong ninakaw niyo. Ang bahay niyo ay naka-foreclose na. At ang nanay mo? Siya ang unang nagturo sa pulis kung nasaan ang mga itinatago mong ebidensya para lang makakuha siya ng immunity.”

Natigilan si Paolo. Ang huling taong inaasahan niyang magtatanggol sa kanya ay ang kanya ring itinakwil. Iniwan ko siyang humihagulgol sa dilim.


Kabanata 5: Ang Coronation sa Madrid

Makalipas ang isang linggo, nasa Madrid, Spain na ako. Ang palasyo ay puno ng mga aristokrata at business moguls mula sa buong mundo. Habang ipinapatong ang korona sa aking ulo bilang tanda ng aking pamumuno sa aming pandaigdigang korporasyon, tiningnan ko ang aking mga kamay.

Mayroon pa ring kaunting kalyo mula sa paglilinis ng mga mesa sa BGC. Hindi ko iyon tatanggalin. Ang mga kalyong iyon ang magpapaalala sa akin na ang tunay na reyna ay marunong maglingkod, at ang tunay na kapangyarihan ay ginagamit para protektahan ang mga naaapi.

Pagkatapos ng seremonya, lumapit sa akin si Sebastian. “Madame, may isang balita pa po mula sa Pilipinas. Si Chloe Mendoza ay nag-file ng bankruptcy, at ang kanyang ama ay tuluyan nang tinanggalan ng lisensya sa negosyo.”

Tumango ako at uminom ng champagne. “Sapat na ‘yan. Huwag na nating sayangin ang oras sa mga taong bahagi na ng basurahan.”

Tumingin ako sa malayo, sa mga bituin sa langit ng Madrid. Malaya na ako. Wala na ang mga lantang rosas, wala na ang mapang-aping tawa. Ako si Elena Victoria de la Cruz, at ang aking kuwento ay nagsisimula pa lamang.

Related Posts

“Nay, Sunduin Mo Ako… Ang Pamilya ng Asawa Ko, Huwag Mo Akong Isama”: Isang Koronel ng Hukbong Katihan ng Estados Unidos ang Nagmadaling Iligtas ang Kanyang Anak na Babae, Ngunit Nang Sinubukan Siyang Pahiyain ng Isa sa Pinakamakapangyarihang Pamilya ng Amerika, Nalaman Nila Nang Huli Na Ang Lahat Na Napili Nila Ang Maling Ina Bilang Kaaway

I was still wearing my uniform when I left Fort Liberty that evening. My black dress jacket was perfectly pressed. The ribbons and medals on my chest…

Nabuntis ang kapatid ko sa anak ng asawa ko. Pagkatapos ay ipinakita niya ito sa pamamagitan ng mikropono sa harap ng tatlong daang bisita, sa kalagitnaan ng pagdiriwang ng aking ikasampung anibersaryo ng kasal.

Inagaw niya ang mikropono mula sa DJ. “Buntis ako sa anak ni Eric,” sabi ni Natalie. Tapos ngumiti siya. Sa akin. Nadulas ang baso ng alak ni…

Buong kwento: Pagkatapos kong maipanganak ang aming mga triplets, pumasok ang aking asawa sa aking silid sa ospital kasama ang kanyang kabit — na buong pagmamalaking may dalang Birkin bag.

Nang gabing iyon ay umiyak ako hanggang sa wala nang natitirang luha, yakap ang aking tatlong anak na lalaki habang ang alingawngaw ng tawa ni Adrian ay…

Sinampal ng nanay ko ang anak ko dahil sa isang laruan at nagkunwari ang buong pamilya na hindi nila nakita ang dugo. Hindi ako umimik; dinala ko siya sa ospital…

Hindi ito kailangan. Nakatayo ang nanay ko habang nakapatong ang kamay sa sandalan ng armchair, kasingputla ng dingding kung saan nakasabit pa rin ang litrato ko sa…

Noong araw na nakatanggap ako ng milyun-milyong dolyar na kabayaran para sa aksidenteng muntik na akong maparalisa, wala akong sinabi kahit isa. Binilhan ko lang ang anak ko ng isang napakamahal na laptop para sa kanyang pag-aaral… pero habang inililipat ko ang kanyang mga file mula sa kanyang lumang computer, may lumabas na litrato kung saan niyakap niya ang kabit ng aking asawa na may caption na: “Ang tunay kong ina ay nararapat na makasama sa aming bagong bahay.” Pagkatapos, may tumawag gamit ang pangalang “Nanay Irene,” at narinig ko ang aking asawa na nagsabi: “Ngayong gabi, sa wakas ay naalis na natin ang istorbo.”

Ang unang linya ng testamento ay mababasa: “Iniiwan ko ang ari-arian na matatagpuan sa Coyoacán kay Teresa Aguilar, dahil siya lang ang taong nagmalasakit sa akin nang…

Naglilingkod ako sa isang war zone bilang combat medic nang padalhan ako ng kapitbahay ko ng video. Kinakaladkad ng boyfriend ng asawa ko ang anak ko papasok sa bahay.

“Ano ang mangyayari?” Tiningnan ni David ang nagyelong video sa screen: Si Matthew na puno ng luha ang mukha, ang kamay ni Brian sa kanyang buhok, si…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *