
Ang lalaking pumasok ay walang iba kundi si Don Sebastian Smith, ang patriarch ng Smith Group at ang lolo ni Mateo na balitang pumanaw na tatlong taon na ang nakakaraan. Ang lahat ay napasinghap. Ang akala ng mundo ay nagretiro na ito sa Switzerland, ngunit narito siya, nakatayo nang matikas at may hawak na tungkod na yari sa purong pilak.
“Lolo?” gulat na tanong ni Mateo. “Akala ko ay nasa recovery ka pa sa Zurich.”
Ngumiti ang matanda, isang ngiting puno ng awtoridad na nagpatahimik sa buong ballroom. “Hindi ko pwedeng palampasin ang araw na ang kaisa-isa kong apo ay tatapakan ng mga taong pinakain ko lang gamit ang mga mumo ng aking kumpanya.”
Tumingin si Don Sebastian kay Don Ricardo na hanggang ngayon ay nakaluhod pa rin sa sahig, nanginginig ang mga kamay habang pilit na pinupunasan ang alak na isinaboy niya kay Mateo kanina.
“Ricardo Delos Reyes,” maugong na boses ng matanda. “Naalala mo ba noong nagmakaawa ka sa akin sampung taon na ang nakakaraan dahil bankrupt na ang construction firm mo? Binigyan kita ng puhunan dahil akala ko ay marunong kang rumespeto ng tao. Ngunit mukhang ang yaman na ipinahiram ko sa iyo ay naging lason sa iyong utak.”
“D-Don Sebastian… patawad po! Hindi ko po alam na ang mapapangasawa ng anak ko ay ang inyong apo!” nauutal na pagsusumamo ni Ricardo.
Ang Pagpili ni Liza
Humarap si Mateo kay Liza. Ang luha sa mga mata ni Liza ay patuloy na dumadaloy, ngunit hindi ito luha ng lungkot kundi ng pagkalito at takot. Hawak pa rin ni Mateo ang kanyang kamay.
“Liza, tinatanong kita muli,” seryosong sabi ni Mateo. “Ang lalaking minahal mo ay ang Grab driver na si Mateo. Ang lalaking nasa harap mo ngayon ay si Mateo Smith, ang tagapagmana ng imperyong kayang bumili ng buong lungsod na ito. Sasama ka ba sa akin, o mananatili ka sa pamilyang ito na handang ipagpalit ang iyong kaligayahan para sa titulo?”
Tumingin si Liza sa kanyang ama na ngayon ay parang basang sisiw, at sa kanyang kapatid na si Cynthia na kanina ay ubod ng yabang ngunit ngayon ay hindi man lang makatingin nang diretso.
“Mateo…” mahinang sabi ni Liza. “Minahal kita noong wala kang kahit ano. At mamahalin kita kahit ikaw pa ang pinakamayamang tao sa mundo. Pero… ang pamilya ko…”
“Ang pamilya mo ay kinuha na ang lahat mula sa amin, Liza!” sigaw ni Cynthia, biglang nag-histerikal. “Mateo, pakiusap! Huwag mong bawiin ang mga sasakyan! Paano na ang imahe ko sa mga kaibigan ko? Isang pagkakamali lang ang lahat!”
Dito na sumabog ang pasensya ni Mateo. “Imahe? Iyon lang ba ang mahalaga sa iyo, Cynthia? Noong tinawag mong ukay-ukay ang regalo ko, hindi mo naitago ang baho ng ugali mo. Ang regalong iyon ay hindi lang susi ng bangko. Iyon ang kaligtasan ng pamilya niyo na ngayon ay tuluyan ko nang babawiin.”
Ang Pagbagsak ng mga Delos Reyes
Itinaas ni Mateo ang kanyang kamay at nagbigay ng hudyat sa kanyang head of security. “Attorney Ramos, i-execute na ang lahat ng foreclosure orders. Ang Delos Reyes Plaza, ang kanilang subdivision sa Tagaytay, at ang lahat ng bank accounts na nasa ilalim ng pangalan nila—bawiin lahat. Ngayon din.”
“Mateo, huwag!” sigaw ni Ricardo, susubukan niyang yakapin ang binti ni Mateo pero mabilis siyang hinarangan ng mga bodyguard.
“Security, ilabas ang mga taong ito sa hall na ito,” utos ni Don Sebastian. “Ang kasal na ito ay itutuloy, ngunit hindi sa ilalim ng pangalang Delos Reyes. Mula ngayon, ang hall na ito ay pagmamay-ari na ng Smith Group.”
Isa-isang kinaladkad ng mga bodyguard sina Ricardo at Cynthia palabas ng ballroom sa harap ng lahat ng mga elite na bisita. Ang mga bulungan ay naging parang bubuyog. Ang mga taong kanina ay pinagtatawanan si Mateo ay biglang nag-unahan sa paglapit para bumati.
“Congratulations, Young Master Mateo! Alam naman naming may potensyal ka!” sabi ng isang mayamang investor.
Ngumiti lang si Mateo nang mapait. “Mawalang-galang na sa inyong lahat. Ang mga taong tumawa kanina habang binabastos ako ng biyenan ko ay hindi welcome sa Smith Group. Security, paki-clear ang ballroom. Ang tanging matitira lang ay ang mga taong tunay na kaibigan namin ni Liza.”
Isang Bagong Simula
Nang lumayas na ang mga mapagpanggap, naiwan sa gitna ng hall sina Mateo, Liza, at Don Sebastian. Lumapit ang matanda kay Liza at hinawakan ang kamay nito.
“Hija, pasensya ka na kung kailangan naming gawin ito sa iyong pamilya,” malambing na sabi ni Don Sebastian. “Ngunit ang isang Smith ay hindi hinahayaang matapakan ang kanyang dangal. At ikaw, bilang magiging asawa ni Mateo, ay bahagi na ng aming proteksyon.”
Tumingin si Liza kay Mateo. “Mateo, totoo ba ang lahat ng ito? Bakit mo itinago sa akin?”
“Dahil gusto kong malaman kung sino ang mananatili sa tabi ko kapag wala na akong maibibigay na materyal na bagay,” sagot ni Mateo. “At ikaw lang ang gumawa niyon, Liza. Ikaw lang.”
Inabot ni Mateo ang brilyanteng susi kay Liza. “Ang susi na ito ay hindi lang para sa yaman. Ito ang susi ng bagong buhay natin. Wala nang magdidikta sa iyo. Wala nang manlalait sa atin.”
Ngumiti si Liza sa gitna ng kanyang mga luha at niyakap si Mateo nang mahigpit. Sa labas ng ballroom, ang ulan ay unti-unting tumitila, tila hudyat ng pagtatapos ng isang bagyo at pagsisimula ng isang bagong kabanata.
Ngunit bago pa man sila tuluyang makaalis, may isang text message na natanggap si Mateo mula sa isang unknown number: “Akala mo ba ay tapos na ang lahat, Mateo Smith? Ang tunay na laro ay magsisimula pa lang.”
Napakunot ang noo ni Mateo. Tumingin siya sa kanyang lolo, at nakita niyang may bahid ng kaba sa mga mata nito. Tila may mas malalim pang lihim ang pamilya Smith na hindi pa nabubunyag.