
“Welcome to the family business, Ricardo,” sabi ko habang dahan-dahang naglalakad palapit sa kanila. Ang bawat hakbang ko ay tila kulog sa pandinig nila. “Pero may isang maliit na detalye na hindi niyo alam. Si Sofia, ang babaeng ipinalit mo sa akin? Hindi siya ang tunay na anak ni Chairman Villarreal. Siya ay anak lamang ng isa sa mga driver ng daddy ko na nagpanggap dahil sa kasakiman.”
Nanlaki ang mga mata ni Ricardo. Halos mabitawan ni Donya Imelda ang hawak niyang pamaypay habang nakatingin sa mga bodyguard na nakayukod sa akin bilang tanda ng paggalang.
“H-hindi… hindi maaari ‘to!” sigaw ni Donya Imelda, pilit na itinatago ang panginginig ng boses. “Isang hamak na probinsyana ka lang! Nakita ko ang mga luma mong gamit! Amoy lupa ka noong dumating ka rito!”
“Iyon ay dahil pinili kong iwan ang luho para sa anak niyo,” sagot ko nang may diin. “Nagpanggap akong mahirap dahil akala ko, sapat na ang pag-ibig para mabuo ang isang pamilya. Pero ang pag-ibig niyo pala ay may presyo, at ang pamilya niyo ay nakabase sa kung gaano kalaki ang nakukuha niyo sa ibang tao.”
Humakbang si Ricardo, susubukan sana akong hawakan sa braso, pero bago pa siya makalapit ay hinarangan na siya ng aking Chief Security.
“Maria, honey… pag-usapan natin ‘to. Buntis ka, kailangan mo ako. Para sa mga anak natin,” pagmamakaawa ni Ricardo. Ang tapang niya kagabi ay naglaho na parang bula, napalitan ng desperasyon.
Tiningnan ko ang aking tiyan at pagkatapos ay tumingin ako nang diretso sa kaniyang mga mata. “Kailangan ka namin? Ricardo, noong gabing inihulog mo ako sa ulan habang dala-dala ko ang mga anak mo, doon palang ay namatay na ang ama nila. Ang mga batang ito ay hindi magdadala ng apelyidong Cruz. Sila ay mga Villarreal.”
Ang Pagbawi sa Lahat
Itinaas ng aking abogado, si Atty. Ramos, ang isang folder. “Madam, base sa record ng Land Registration Authority, ang lupang ito ay binili ng Villarreal Group sampung taon na ang nakararaan bilang investment. Pinahintulutan lang kayong manatili rito dahil sa hiling ni Miss Maria. Ngayong binawi na niya ang pahintulot na iyon, mayroon kayong tatlong oras para kunin ang mga personal ninyong gamit.”
“Tatlong oras?! Napakalaki ng bahay na ito! Saan kami pupunta?” histerikal na sigaw ni Donya Imelda.
“Iyan din ang itinanong ko sa inyo kagabi, ‘di ba?” kinuha ko ang aking designer bag at may inilabas mula roon. Kinuha ko ang isang dakot ng barya—ang mismong mga baryang itinapon niya sa akin sa putikan na pinadampot ko sa aking tauhan kaninang madaling araw.
Isinaboy ko ang mga barya sa paanan nila. Ang tunog ng pagbagsak ng metal sa semento ay tila hudyat ng kanilang katapusan.
“Ayan. Pasahe niyo patungo sa kung saan niyo man gustong magsimulang muli. ‘Wag niyo na ring asahan ang merger ng kumpanya niyo sa amin. Ngayong umaga, ipinag-utos ko na ang pag-pull out ng lahat ng shares ng Villarreal Group sa Cruz Holdings. In short, Ricardo, bankrupt na kayo.”
Napasandal si Ricardo sa pader, tila nawalan ng lakas. Si Donya Imelda naman ay nagsimulang magmura at magsisigaw, pero wala nang nakinig sa kaniya. Ang mga kapitbahay naming dati ay dinidistansyahan ako dahil sa pagtrato nila sa akin bilang “katulong” ay nakasilip na ngayon sa kanilang mga bintana, saksi sa kahihiyang inaabot ng pamilya Cruz.
Ang Bagong Reyna
Pumasok ako muli sa loob ng Rolls Royce. Habang umaandar ang sasakyan palayo sa mansyong naging kulungan ko sa loob ng ilang taon, naramdaman ko ang pagsipa ng aking mga anak sa sinapupunan. Tila ba sinasabi nila na ligtas na kami.
Dumiretso kami sa pinakamalaking hospital sa bansa, kung saan naroon ang aking ama. Sa loob ng ICU, nakita ko ang matandang lalaki na dati ay kinatatakutan ko dahil sa kaniyang higpit, pero ngayon ay mukhang marupok at nangangailangan ng pagkalinga.
Nang imulat niya ang kaniyang mga mata at makita ako, pumatak ang luha niya. “Maria… anak… patawarin mo ako.”
“Wala na po ‘yun, Dad. Narito na ako,” sabi ko habang hinahawakan ang kaniyang kamay. “At dala ko ang mga magpapatuloy ng ating lahi.”
Makalipas ang ilang buwan, nanganak ako ng dalawang malusog na lalaki. Sa araw ng aking panunumpa bilang bagong Chairperson ng Villarreal Group, nakita ko sa balita ang pag-aresto kay Sofia dahil sa fraud, at ang pagkakakumpiska sa huling ari-arian ng mga Cruz.
Hindi na ako ang Maria na luluhod sa putikan para sa pag-ibig. Ako na ang Maria na tatayo nang matuwid para sa katarungan. Sa huli, ang tunay na yaman ay hindi nasusukat sa barya o kumpanya, kundi sa dangal na hinding-hindi nila nagawang sirain.