Habang itinatapon ang maleta ko mula sa balkonahe ng ikalawang palapag, inakbayan ng asawa ko ang kanyang seksing kabit at tawa nang tawang sinabi: “Umalis ka na at isama mo ang murang dignidad mo, ang mansyong ito ay para na sa mas karapat-dapat na babae!”. Tahimik kong pinulot ang larawan ng aking ina sa lupa, pinunasan ang aking luha at hindi nagsalita dahil alam kong bukas ay malulugi ang kumpanya niya. Hindi nila akalain na ang asawang “housewife” lang sa loob ng 5 taon ay ang anonymous stockholder na may hawak ng 70% ng tadhana ng korporasyong pinagsisilbihan nila.

Sa loob ng limang taon, ibinigay ko ang lahat kay Gabriel. Pinabayaan ko ang sarili kong career para suportahan ang pangarap niyang maging CEO. Pero ngayong narating na niya ang tuktok, ipinalit niya ako kay Nikki, isang modelong mahilig sa pera.

“Abby, huwag ka nang magmakaawa. Wala ka namang silbi sa buhay ko kundi ang magluto at maglaba. Si Nikki, siya ang inspirasyon ko sa business,” sabi ni Gabriel habang pinapanood akong basang-basa sa ulan sa labas ng gate namin sa Forbes Park.

Tumawa si Nikki habang winawagayway ang susi ng kotse ko. “Poor Abby. Baka gusto mong mag-apply na katulong namin? Bibigyan kita ng malaking sahod!”

Hindi ako sumagot. Sumakay ako sa isang lumang taxi at dumeretso sa isang secret office sa Makati. Pagpasok ko, lahat ng board members ay tumayo at yumukod.

Advertisements

“Welcome back, Madame Chairperson. Ready na po ang mga documents para sa takeover bukas,” sabi ng aking secretary.

Kinabukasan, sa main office ng Santos Global, nagkakagulo ang lahat. May malaking announcement tungkol sa bagong may-ari ng kumpanya.

Pumasok si Gabriel at Nikki sa conference room, suot ang kanilang pinakamagarang damit, akala nila ay sila ang bibigyan ng parangal.

“Good morning, everyone. Sino ba ang bagong investor na ‘yan? Gusto ko siyang pasalamatan personally,” mayabang na sabi ni Gabriel.

Eksaktong bumukas ang pinto. Pumasok ako na naka-red power suit, suot ang sapatos na mas mahal pa sa buong sahod ni Gabriel ng isang taon. Ang buong kwarto ay natahimik.

“Abby?! Anong ginagawa mo rito? Guard, ilabas ang babaeng ito! Bawal ang mga pulubi rito!” sigaw ni Nikki.

Ngunit sa halip na ilabas ako, ang mga guard ay humarang sa harap ni Gabriel at Nikki.

“Mr. Gabriel Santos, effective immediately, fired ka na bilang CEO. At ikaw, Nikki, lahat ng modeling contracts mo sa kumpanyang ito ay terminated na,” malamig kong sabi habang nauupo sa main chair.

Namutla si Gabriel. “Abby… anong ibig sabihin nito? Paano mo nagawa ‘to?”

“Habang abala kayo sa paggastos ng pera ko para sa mga party niyo, abala naman ako sa pagbili ng shares niyo isa-isa,” sagot ko. “At ang mansyong tinirhan niyo kagabi? Naka-pangalan din ‘yun sa kumpanya. So, technically, homeless na kayo ngayon.”

Habang pilit na lumuluhod si Gabriel para humingi ng tawad at si Nikki ay nagwawala sa galit, biglang may pumasok na isang matandang lalaki na kilalang abogado ng pamilya ni Gabriel, at may dalang isang envelope na lalong nagpabagsak sa kanila…

“Mr. Gabriel Santos,” panimula ng matandang abogado na si Atty. Mendoza, ang kanyang boses ay malamig at walang bahid ng emosyon. “Narito ako para ihatid ang huling hiling ng iyong yumaong ama na si Don Segundo. Ayon sa kanyang Clawback Clause, ang lahat ng shares at ari-arian na ipinana sa iyo ay may isang mahigpit na kondisyon: dapat kang manatiling tapat at kasal kay Abby.”

Nanlaki ang mga mata ni Gabriel. “Anong… anong ibig sabihin nito, Atty. Mendoza?”

“Ibig sabihin,” pagpapatuloy ng abogado habang inilalabas ang mga dokumento mula sa envelope, “dahil napatunayan ng aming imbestigasyon ang iyong pakikipagrelasyon sa ibang babae at ang pagtataksil mo kay Abby, lahat ng natitirang assets mo—maging ang mga personal mong bank accounts na galing sa mana—ay awtomatikong ililipat sa pangalan ni Abby. Ngayon din.”

Napaupo si Gabriel sa sahig. Ang kayabangan niya kanina ay naglaho na parang bula. Si Nikki naman, nang marinig na wala nang pera si Gabriel, ay biglang bumitaw sa braso nito.

“Wait! Ibig sabihin, wala na siyang pera? As in zero?!” sigaw ni Nikki. Tumingin siya sa akin nang may pandidiri, ngunit sa pagkakataong ito, hindi na para sa akin kundi para sa lalaking dati niyang kinakapitan. “You loser! Akala ko ba bilyonaryo ka? Sayang lang ang oras ko sa’yo!”

Tumalikod si Nikki at naglakad palabas, pero hinarangan siya ng mga security guard.

“Sandali lang, Nikki,” pigil ko sa kanya habang dahan-dahang tumatayo mula sa aking upuan. “Ang suot mong kuwintas, ang bag mong gawa sa buwaya, at maging ang sapatos mo—lahat ‘yan ay binili gamit ang corporate funds ng Santos Global. At dahil terminated na ang contract mo, lahat ng ‘yan ay kailangang bawiin. Ngayon din.”

Nagkagulo sa conference room habang pilit na hinuhubad ni Nikki ang kanyang mga alahas sa harap ng mga board members. Ang “modelo” na akala mo ay reyna ay nagmukhang kawawang bata na nahuling nagnanakaw.

Humarap naman ako kay Gabriel. “Five years, Gabriel. Five years akong nagpaka-martir. Akala mo ba hindi ko alam ang mga panlalaki mo? Hinayaan lang kita dahil gusto kong makita kung hanggang saan ang kakapalan ng mukha mo. Ginamit mo ang talino ko para umakyat sa pwesto, tapos itatapon mo ako na parang basahan?”

“Abby, please… patawarin mo ako. Nasilaw lang ako, Abby. Mahal kita, alam mo ‘yan!” pagmamakaawa ni Gabriel habang sinusubukang abutin ang kamay ko.

Binawi ko ang kamay ko at binuksan ang bintana ng conference room, nakatingin sa naglalakihang gusali ng Makati. “Ang pag-ibig na walang respeto ay hindi pag-ibig, Gabriel. Ito ay negosyo. At sa negosyong ito, lugi ka.”

Inutusan ko ang aking secretary na tawagan ang pulis. “Atty. Mendoza, pakisampa na rin ang kasong Grave Misappropriation of Funds. I want him to feel how it feels to have nothing—hindi lang pera, kundi maging ang kalayaan niya.”

Habang kinakaladkad si Gabriel palabas ng mga pulis at habang umiiyak si Nikki sa kahihiyan, naupo ako muli sa aking upuan. Tahimik ang buong silid, naghihintay sa aking susunod na utos.

“Alright, everyone,” sabi ko habang inaayos ang aking red suit. “Tapos na ang drama. Let’s get back to work. We have a company to fix, at simula ngayon, wala nang puwang ang mga mandaraya sa Santos Global.”

Sa labas, tumila na ang ulan. Ang sikat ng araw ay tumama sa aking mukha, tila nagbibigay ng basbas sa aking bagong simula. Wala na ang Abby na tagapaglaba at tagapagluto. Ang bumangon ay ang tunay na nagmamay-ari ng korona.

Related Posts

“Nay, Sunduin Mo Ako… Ang Pamilya ng Asawa Ko, Huwag Mo Akong Isama”: Isang Koronel ng Hukbong Katihan ng Estados Unidos ang Nagmadaling Iligtas ang Kanyang Anak na Babae, Ngunit Nang Sinubukan Siyang Pahiyain ng Isa sa Pinakamakapangyarihang Pamilya ng Amerika, Nalaman Nila Nang Huli Na Ang Lahat Na Napili Nila Ang Maling Ina Bilang Kaaway

I was still wearing my uniform when I left Fort Liberty that evening. My black dress jacket was perfectly pressed. The ribbons and medals on my chest…

Nabuntis ang kapatid ko sa anak ng asawa ko. Pagkatapos ay ipinakita niya ito sa pamamagitan ng mikropono sa harap ng tatlong daang bisita, sa kalagitnaan ng pagdiriwang ng aking ikasampung anibersaryo ng kasal.

Inagaw niya ang mikropono mula sa DJ. “Buntis ako sa anak ni Eric,” sabi ni Natalie. Tapos ngumiti siya. Sa akin. Nadulas ang baso ng alak ni…

Buong kwento: Pagkatapos kong maipanganak ang aming mga triplets, pumasok ang aking asawa sa aking silid sa ospital kasama ang kanyang kabit — na buong pagmamalaking may dalang Birkin bag.

Nang gabing iyon ay umiyak ako hanggang sa wala nang natitirang luha, yakap ang aking tatlong anak na lalaki habang ang alingawngaw ng tawa ni Adrian ay…

Sinampal ng nanay ko ang anak ko dahil sa isang laruan at nagkunwari ang buong pamilya na hindi nila nakita ang dugo. Hindi ako umimik; dinala ko siya sa ospital…

Hindi ito kailangan. Nakatayo ang nanay ko habang nakapatong ang kamay sa sandalan ng armchair, kasingputla ng dingding kung saan nakasabit pa rin ang litrato ko sa…

Noong araw na nakatanggap ako ng milyun-milyong dolyar na kabayaran para sa aksidenteng muntik na akong maparalisa, wala akong sinabi kahit isa. Binilhan ko lang ang anak ko ng isang napakamahal na laptop para sa kanyang pag-aaral… pero habang inililipat ko ang kanyang mga file mula sa kanyang lumang computer, may lumabas na litrato kung saan niyakap niya ang kabit ng aking asawa na may caption na: “Ang tunay kong ina ay nararapat na makasama sa aming bagong bahay.” Pagkatapos, may tumawag gamit ang pangalang “Nanay Irene,” at narinig ko ang aking asawa na nagsabi: “Ngayong gabi, sa wakas ay naalis na natin ang istorbo.”

Ang unang linya ng testamento ay mababasa: “Iniiwan ko ang ari-arian na matatagpuan sa Coyoacán kay Teresa Aguilar, dahil siya lang ang taong nagmalasakit sa akin nang…

Naglilingkod ako sa isang war zone bilang combat medic nang padalhan ako ng kapitbahay ko ng video. Kinakaladkad ng boyfriend ng asawa ko ang anak ko papasok sa bahay.

“Ano ang mangyayari?” Tiningnan ni David ang nagyelong video sa screen: Si Matthew na puno ng luha ang mukha, ang kamay ni Brian sa kanyang buhok, si…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *