Ako ay nakaluhod sa sahig ng sala, humahagulgol habang pinapanood ang aking biyenan na isaboy ang mainit na lugaw sa akin habang ang asawa ko ay nakatayo lang at nakayakap sa kanyang seksi na kabit. “Lumayas ka sa bahay ko, ikaw na mahirap na menres na hindi makapanganak, mula ngayon si Sofia na ang tunay na may-ari ng mansyong ito!” sigaw ni Donya Remedios. Hindi nila alam, ang itim na Rolls-Royce na kakaparada lang sa labas ay naroon para sunduin ako upang pamunuan ang pinakamalaking kumpanya ng real estate sa Maynila.

Ako ay nakaluhod sa sahig ng sala, humahagulgol habang pinapanood ang aking biyenan na isaboy ang mainit na lugaw sa akin habang ang asawa ko ay nakatayo lang at nakayakap sa kanyang seksi na kabit. “Lumayas ka sa bahay ko, ikaw na mahirap na menres na hindi makapanganak, mula ngayon si Sofia na ang tunay na may-ari ng mansyong ito!” sigaw ni Donya Remedios. Hindi nila alam, ang itim na Rolls-Royce na kakaparada lang sa labas ay naroon para sunduin ako upang pamunuan ang pinakamalaking kumpanya ng real estate sa Maynila.


Ang sakit ng bawat patak ng mainit na lugaw sa balat ko ay hindi mapapantayan ang hapdi ng pagtataksil ni Mateo. Pitong taon akong nagsilbi sa pamilya Villanueva. Pitong taon akong naging parang katulong sa sarili naming bahay dahil lang sa galing ako sa probinsya.

“Mommy, tama na. Hayaan mo na si Maria. Tutal, wala naman siyang dinalang yaman sa pamilyang ito,” malamig na sabi ni Mateo habang hinahaplos ang buhok ni Sofia, ang babaeng ipinalit niya sa akin.

“Pero Mateo, asawa mo ako! Ibinigay ko ang lahat sa inyo!” sigaw ko habang nanginginig ang boses.

Tumawa nang malakas si Donya Remedios. “Asawa? Isang basurera na naging asawa? Sofia is the daughter of a business tycoon. Ikaw? Isang ampon na galing sa hirap. Ngayon, lumayas ka bago ko pa tawagin ang mga security guard!”

Pinunasan ko ang aking luha. Tumayo ako nang tuwid, isang bagay na hindi ko ginawa sa loob ng pitong taon. Tiningnan ko sila nang diretso sa mata. Walang takot. Walang pagsisisi.

“Sige. Aalis ako. Pero siguraduhin ninyong handa kayo sa gagawin ko,” mahinahon kong sabi.

“At ano naman ang gagawin mo? Magsusumbong sa pulis? Ha! Kami ang batas dito sa Makati!” pangungutya ni Sofia.

Eksaktong pagkatapos niyang magsalita, bumukas ang malaking pinto ng mansyon. Pumasok ang apat na lalaking naka-suit, lahat sila ay mukhang seryoso at makapangyarihan. Ang nangunguna sa kanila ay si Atty. Santos, ang pinakasikat na abogado sa bansa.

Nagulat si Mateo at ang kanyang ina. “Atty. Santos? Anong ginagawa niyo rito? May schedule ba tayo para sa merger?” tanong ni Mateo na biglang nagbago ang tono.

Hindi siya pinansin ni Atty. Santos. Lumakad ito nang diretso sa harap ko at yumukod nang malalim.

“Ma’am Isabella, handa na po ang sasakyan sa labas. Naghihintay na ang Board of Directors para sa inyong pagbabalik bilang bagong CEO ng Imperial Group,” sabi ng abogado.

Nanlaki ang mga mata ni Donya Remedios. Halos malaglag ang panga ni Mateo. Ang Imperial Group? Iyon ang kumpanyang nagmamay-ari ng lupang kinatatayuan ng mansyon nila at ang kumpanyang nagpautang ng milyun-milyon sa negosyo ng mga Villanueva.

“Isabella? CEO? Atty, nagkakamali kayo! Katulong lang ang babaeng ‘yan!” sigaw ni Donya Remedios habang nanginginig ang mga kamay.

Ngumiti ako nang napakalamig. Kinuha ko ang aking bag at hinarap sila. “Mateo, hindi mo ba tinanong kung bakit kailanman ay hindi mo nakita ang birth certificate ko? At Donya Remedios, tungkol sa utang niyo sa Imperial…”

Kinuha ni Atty. Santos ang isang folder at binuksan ito sa harap nila.

Kinuha ni Atty. Santos ang isang folder at binuksan ito sa harap nila. Ang bawat pahinang inilalantad niya ay tila isang sampal na gumigising sa kanila mula sa isang masamang panaginip.

“Ang Imperial Group, sa ilalim ng direktiba ni Chairman Imperial—ang tunay na ama ni Ms. Isabella—ay pormal nang naghain ng Foreclosure Notice sa lahat ng ari-arian ng pamilya Villanueva,” deklara ni Atty. Santos sa boses na kasing lamig ng bakal. “Kasama rito ang mansyong kinatatayuan ninyo, ang inyong farm sa Batangas, at ang 45% shares ng Villanueva Shipping Lines na nagsilbing collateral sa utang ninyong limang daang milyong piso.”

Nanigas si Mateo. Ang pagka-arogante sa kanyang mukha ay napalitan ng purong takot. “Limang daang milyon? Isang daang milyon lang ang utang namin!”

Advertisements

“Nagkakamali ka, Mateo,” sabat ko habang pinapahid ang huling bahid ng lugaw sa aking braso gamit ang panyo na iniabot ng isa sa mga bodyguard. “Nakalimutan mo na ba ang interest at ang mga ’emergency loans’ na kinuha ng kumpanya mo noong nakaraang taon para lang mapanatili ang marangyang buhay ninyo? Ako ang pumipirma sa mga release papers na iyon sa likod ng mga anino. Hinayaan ko kayong mabaon dahil akala ko, sa laki ng naitulong ko, matututunan niyo akong mahalin.”


Ang Pagbagsak ng mga mapang-api

“Isabella… Bella, honey…” Lumapit si Mateo, susubukan sana akong hawakan sa balikat pero mabilis siyang hinarang ng dalawang malalaking bodyguard. “Hindi ko alam. Akala ko… akala ko talaga ay mahirap ka lang. Bakit hindi mo sinabi? Mapag-uusapan natin ito. Mahal kita, alam mo ‘yan.”

Tumingin ako kay Sofia na kanina lang ay parang reyna kung makakapit kay Mateo. Ngayon, dahan-dahan siyang umaatras, tila naghahanap ng malulusutan para iwan ang lumulubog na barko ng mga Villanueva.

“Mahal mo ako?” Natawa ako nang mapait. “Mahal mo ako habang nakayakap ka sa kabit mo sa harap ko? Mahal mo ako habang pinapanood mo ang nanay mong hiyain at saktan ako? Mateo, hindi pag-ibig ang nararamdaman mo. Ang mahal mo ay ang sarili mo at ang status mo.”

“You witch!” sigaw ni Donya Remedios, bagaman nanginginig ang kanyang boses. “Plano mo ito! Sinadya mong pumasok sa pamilya namin para sirain kami!”

“Pumasok ako sa pamilya niyo dahil naniwala ako sa pangako ng anak niyo,” sagot ko nang may awtoridad. “Pero ang pamilya niyo ang sumira sa sarili ninyo dahil sa kasakiman at kayabangan. Donya Remedios, ang ‘basurera’ na pinalayas niyo kanina? Siya na ngayon ang may-ari ng bahay na ito. At dahil dyan…”

Tumingin ako kay Atty. Santos. Tumango siya.

“Binibigyan ko kayo ng eksaktong isang oras para ilabas ang lahat ng personal ninyong gamit,” utos ko. “Pagkalipas ng isang oras, lahat ng maiiwan dito—kasama ang mga mamahaling painting at alahas na binili niyo gamit ang pera ng Imperial—ay ituturing na pag-aari ng kumpanya.”


Ang Bagong CEO

Tumalikod ako at naglakad palabas. Ang bawat hakbang ko sa marmol na sahig ay parang musika sa aking pandinig. Wala na ang takot. Wala na ang Maria na laging nakayuko. Ngayon, ako na muli si Isabella Imperial.

Paglabas ko, bumukas ang pinto ng itim na Rolls-Royce. Sumakay ako at dahan-dahang sumandal sa malambot na upuan. Sa loob ng sasakyan, naghihintay ang isang satellite phone.

“Papa,” bungad ko nang sagutin ang tawag.

“Isabella, anak. Is it done?” tanong ng isang baritonong boses mula sa kabilang linya.

“Yes, Papa. I’m coming home. And I’m ready to take over the throne.”

“Good. The real estate world in Manila has been waiting for its queen. At tungkol sa mga Villanueva… sisiguraduhin kong kahit isang maliit na pwesto sa palengke ay walang magpapaupa sa kanila.”


Isang Buwan Pagkalipas

Nakatayo ako sa pinakamataas na palapag ng Imperial Tower sa Makati. Nakasuot ako ng isang pasadyang suit na kulay emerald green, ang buhok ko ay maayos na naka-style, at ang aking aura ay puno ng kapangyarihan.

May kumatok sa pinto. “Ma’am Isabella, may isang lalaki po sa labas. Nagmamakaawa pong makausap kayo. Mateo Villanueva raw po ang pangalan.”

Ngumiti ako nang tipid. “Papasukin mo.”

Pumasok si Mateo na tila tumanda ng sampung taon. Gusot ang kanyang barong, magulo ang buhok, at wala na ang kinang sa kanyang mga mata. Sa likod niya, nakita ko sa CCTV monitor si Sofia na nakikipagtalo sa mga security guard sa lobby dahil hindi siya pinayagang umakyat.

“Bella… please,” lumuhod siya sa gitna ng opisina ko. “Wala na kaming matirhan. Si Mommy, may sakit na at hindi namin kayang bayaran ang hospital bills. Binawi na rin ni Sofia ang lahat ng suporta niya noong nalaman niyang wala na kaming pera. Please, kahit maliit na trabaho lang sa kumpanya niyo.”

Tumayo ako at lumapit sa malaking bintana, nakatanaw sa malawak na lungsod ng Maynila.

“Naalala mo ba ang mainit na lugaw, Mateo?” tanong ko nang hindi lumingon. “Naalala mo ba kung paano niyo ako pinagtawanan habang nakaluhod ako sa sahig niyo? Noong mga oras na ‘yon, humihingi rin ako ng awa. Pero ang ibinigay niyo sa akin ay pandidiri.”

“Nagsisisi na ako, Bella! Gagawin ko ang lahat!”

Humarap ako sa kanya, ang mukha ko ay walang mababakas na kahit anong emosyon. “Hindi ako tumatanggap ng mga empleyadong walang integridad. Atty. Santos, paki-escort si Mr. Villanueva palabas. At pakisabi sa HR, ilagay ang pangalan niya sa black-list ng lahat ng kumpanyang kabilang sa Imperial Group.”

Habang kinakaladkad si Mateo palabas ng aking opisina, naramdaman ko ang tunay na kalayaan. Ang paghihiganti ay hindi kailangang maging madugo—minsan, sapat na ang makita silang lugmok sa ilalim ng tagumpay na sinabi nilang hinding-hindi ko makakamit.

Umupo ako sa aking mesa at binuksan ang isang bagong folder. Isang bagong project, isang bagong buhay.

“Next meeting, please,” sabi ko sa intercom.

Dahil sa mundong ito, ang isang Isabella Imperial ay hindi na muling luluhod para sa kahit na sino.

Related Posts

“Nay, Sunduin Mo Ako… Ang Pamilya ng Asawa Ko, Huwag Mo Akong Isama”: Isang Koronel ng Hukbong Katihan ng Estados Unidos ang Nagmadaling Iligtas ang Kanyang Anak na Babae, Ngunit Nang Sinubukan Siyang Pahiyain ng Isa sa Pinakamakapangyarihang Pamilya ng Amerika, Nalaman Nila Nang Huli Na Ang Lahat Na Napili Nila Ang Maling Ina Bilang Kaaway

I was still wearing my uniform when I left Fort Liberty that evening. My black dress jacket was perfectly pressed. The ribbons and medals on my chest…

Nabuntis ang kapatid ko sa anak ng asawa ko. Pagkatapos ay ipinakita niya ito sa pamamagitan ng mikropono sa harap ng tatlong daang bisita, sa kalagitnaan ng pagdiriwang ng aking ikasampung anibersaryo ng kasal.

Inagaw niya ang mikropono mula sa DJ. “Buntis ako sa anak ni Eric,” sabi ni Natalie. Tapos ngumiti siya. Sa akin. Nadulas ang baso ng alak ni…

Buong kwento: Pagkatapos kong maipanganak ang aming mga triplets, pumasok ang aking asawa sa aking silid sa ospital kasama ang kanyang kabit — na buong pagmamalaking may dalang Birkin bag.

Nang gabing iyon ay umiyak ako hanggang sa wala nang natitirang luha, yakap ang aking tatlong anak na lalaki habang ang alingawngaw ng tawa ni Adrian ay…

Sinampal ng nanay ko ang anak ko dahil sa isang laruan at nagkunwari ang buong pamilya na hindi nila nakita ang dugo. Hindi ako umimik; dinala ko siya sa ospital…

Hindi ito kailangan. Nakatayo ang nanay ko habang nakapatong ang kamay sa sandalan ng armchair, kasingputla ng dingding kung saan nakasabit pa rin ang litrato ko sa…

Noong araw na nakatanggap ako ng milyun-milyong dolyar na kabayaran para sa aksidenteng muntik na akong maparalisa, wala akong sinabi kahit isa. Binilhan ko lang ang anak ko ng isang napakamahal na laptop para sa kanyang pag-aaral… pero habang inililipat ko ang kanyang mga file mula sa kanyang lumang computer, may lumabas na litrato kung saan niyakap niya ang kabit ng aking asawa na may caption na: “Ang tunay kong ina ay nararapat na makasama sa aming bagong bahay.” Pagkatapos, may tumawag gamit ang pangalang “Nanay Irene,” at narinig ko ang aking asawa na nagsabi: “Ngayong gabi, sa wakas ay naalis na natin ang istorbo.”

Ang unang linya ng testamento ay mababasa: “Iniiwan ko ang ari-arian na matatagpuan sa Coyoacán kay Teresa Aguilar, dahil siya lang ang taong nagmalasakit sa akin nang…

Naglilingkod ako sa isang war zone bilang combat medic nang padalhan ako ng kapitbahay ko ng video. Kinakaladkad ng boyfriend ng asawa ko ang anak ko papasok sa bahay.

“Ano ang mangyayari?” Tiningnan ni David ang nagyelong video sa screen: Si Matthew na puno ng luha ang mukha, ang kamay ni Brian sa kanyang buhok, si…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *