“Sinampal niya ako nang napakalakas sa harap ng daan-daang bisita at tinawanan ako dahil ang isang yatot na katulong na tulad ko ay wala raw karapatang humawak sa mamahalin niyang gown. Inutusan pa niya ang mga tauhan niya na ibuhos ang red wine sa ulo ko at pinilit akong lumuhod para punasan ang sapatos niyang may diamante sa gitna ng hall para humingi ng tawad. Pero hindi nila alam, ang pinakamakapangyarihang lalaki sa lungsod na kapapasok lang kasama ang mga bodyguard ay ang taong 20 taon na akong hinahanap. Nang lumuhod siya sa harap ko at sinabing ‘Anak, sa wakas nahanap na kita’, ang buong paligid ay biglang tumahimik!”
Sa gitna ng grand ballroom ng Okada Manila, lahat ng mata ay nakatuon sa akin—hindi dahil sa ganda ko, kundi dahil sa kahihiyang tinatamo ko kay Victoria,…
“Ibinato ng biyenan ko ang isang bilyong Peso sa mukha ko mismong sa burol ng asawa ko at isinigaw na ang kamalasan ng isang dukhang tulad ko ang pumatay sa anak niya. Nagbayad siya ng mga lalaki para kaladkarin ako palabas ng bahay, hindi ako pinayagang magdala ng kahit ano, pati ang sanggol ko na umiiyak sa gutom, para lang makuha ang insurance. Pero hindi niya alam, ang ‘patay’ kong asawa ay nakatayo lang sa likod ng pinto sa ibang anyo, at ang lahat ng yaman na kinakamkam niya ay hinding-hindi mapupunta sa anak niya!”
Sa loob ng isang mansyon sa Forbes Park, ang iyak ng aking sanggol na si Hope ang tanging naririnig. Si Donya Imelda, ang aking biyenan, ay nakatayo…
“Ang mayabang na student council president ay sinadyang buhusan ng maruming tubig ang graduation gown ko bago ako umakyat sa entablado at tinawanan ako dahil ang isang dukhang tulad ko ay dapat lang daw magbasurero sa halip na mangarap sa Ayala Corporation. Pinunit niya ang aking resume sa harap ng buong paaralan at nilait ang aking pamilyang magsasaka bilang kahihiyan ng unibersidad nang hindi nalalamang ang helicopter na lumalapag sa field ay para sunduin ako. Pero nang bumaba ang pinakamakapangyarihang Chairman ng bansa at yumukod sa akin sabay tawag ng ‘Young Boss’, ang libu-libong tao sa auditorium ay tuluyang natahimik!”
Sa loob ng University of Santo Tomas, puno ng kaba at saya ang mga graduate, maliban sa akin. Si Paulo, ang anak ng isang bilyonaryo, ay hinarang…
“Ibinato ng biyenan ko ang divorce papers sa mukha ko pagkatapos na pagkatapos kong isilang ang kambal ko at isinigaw na ang isang babaeng probinsyana at walang magulang na tulad ko ay pabigat lang sa anak niyang CEO. Malupit niya akong pinalayas sa mansyon sa gitna ng malakas na ulan, suot lang ang lumang damit, nang hindi nalalaman ang tunay kong pagkatao. Pero nang huminto ang mga armored car ng pinakamalakng korporasyon sa mundo sa harap ng pinto para sunduin ang kanilang ‘Nawawalang Prinsesa’, ang buong pamilya ng asawa ko ay napaluhod sa matinding takot!”
Sa loob ng marangyang Forbes Park, hiyaw ni Donya Esmeralda ang nangingibabaw. “Umalis ka na, Elena! Akala mo ba mapapamanahan ka dahil lang nanganak ka? Ang anak…
“Tumawa nang malakas ang lahat ng dati kong kaklase nang makita nila akong pumasok sa mamahaling restaurant na suot ang kupas na damit at tsinelas na may putik galing sa probinsya. Ang mayabang naming class president ay sadyang ibinuhos ang patis sa butas-butas kong sapatos at sinabing ang isang dukhang tulad ko ay dapat lang dilaan ang sahig kapalit ng pagkain. Pero wala silang kamalay-malay, ang black card na nasa bulsa ng luma kong polo ang may kakayahang bilhin ang buong restaurant na ito at sirain ang career nilang lahat sa isang tawag ko lang!”
Sa isang sikat na kainan sa Makati, nagtipon-tipon ang mga dati kong kaklase sa high school. Lahat sila ay nakasuot ng mamahaling barong at gown, kumikinang ang…
Nakatitig ako sa resulta ng DNA test sa aking kamay, habang ang malupit kong kinagisnang ina ay paulit-ulit akong hinahampas ng walis dahil lang sa nasunog na tuyo. “Isa ka lang ampon na pinulot ko sa basura, ‘wag kang umastang parang senyorita!” sigaw niya habang hindi niya alam na ang pinakamagarang Limousine ay huminto na sa tapat ng aming barung-barong. Tumayo ako, pinunasan ang dugo sa aking labi at malamig siyang tiningnan, habang ang pinakamakapangyarihang lalaki mula sa Ayala Group ay bumaba sa sasakyan at lumuhod sa aking paanan.
“Anong tinitingin-tingin mo dyan, Angela? Maglaba ka na doon bago pa kita kaladkarin sa labas!” sigaw ni Aling Marites, ang babaeng itinuring kong ina sa loob ng…
Nakatayo ako sa labas ng pinto ng kwarto sa ospital, nakita ko sa maliit na siwang ang asawa ko na hinahaplos ang tyan ng matalik kong kaibigan. “Love, kailan mo ba palalayasin ang pangit mong asawa para magkaroon ng pangalan ang anak natin?” malambing na tanong ng babae habang nangangako ang asawa ko na mapapasakanila ang lahat ng ari-arian ko. Hindi ako sumugod para makipag-away, sa halip ay tahimik kong pinunasan ang aking luha, itinapon ang singsing sa basura, at tinawagan ang abogado ng mayamang pamilya na matagal ko nang itinago sa kanila.
“Clara, pasensya na ha, kailangan ko talagang mag-overtime sa opisina. Ikaw muna ang bahala kay Mark,” sabi ko sa kaibigan ko noong isang linggo. Akala ko, tinutulungan…
Itinapon niya ang mainit na sabaw sa sahig mismo sa harap ng mga bisita, sabay turo sa mukha ko at sinigawan ako na parang hayop. “Ang isang mahirap na mena na katulad mo ay dapat lang lumuhod at dilaan ‘yan, ‘wag mong isipin na porke nakapasok ka sa pamilya Santos ay isa ka nang Donya!” Hindi ako kumibo, tahimik kong kinuha ang aking cellphone at tinawagan ang isang lihim na numero na ipinangako kong hindi ko gagamitin sa loob ng limang taon.
“Ano pang tinitingin-tingin mo dyan, Elena? Linisin mo ‘yan! Nakakahiya ka sa mga kumare ko!” sigaw ni Donya Imelda, ang biyenan ko. Ang mga kaibigan niya ay…
Nakatayo akong nanginginig sa gitna ng malakas na ulan sa Manila, yakap-yakap ang plastik na naglalaman ng hiniram na toga para sa graduation. “Ang mahirap na tulad mo, walang mararating sa pag-aaral, mabuti pang magkargador ka na lang para may pambili ng bigas!” paulit-ulit na boses ng landlord ang naririnig ko habang itinatapon ang mga libro ko sa kalsada dahil sa tatlong buwang utang sa renta. Hindi ako umiyak, pinunasan ko ang ulan sa aking mukha, tumingin sa matayog na gusali ng Ayala at nangako sa sarili na balang araw, ang pangalan ko ay mapapabilang sa pinakamataas na palapag ng gusaling iyon.
“Jun-jun, gising na! May mga pandesal pa tayong ititinda bago ka pumasok sa school,” sigaw ni Nanay Rosa habang iniubo nang malakas. Si Jun-jun ay isang working…
Nakatayo ako habang pinapanood ang asawa ko na malambing na isinusuot ang mamahaling singsing na brilyante sa daliri ng kanyang kabit sa gitna ng mataong mall. “Love, siguro busy ang asawa mo sa paglalaba para makatipid, hindi niya alam na gumagastos ka ng milyun-milyong Piso para sa akin,” tawa ng babae habang hinalikan siya ng asawa ko sa noo. Hindi ako umiyak, sa halip ay dahan-dahan akong lumapit, kinuha ang pinakamakapangyarihang black card sa aking bag at ibinalibag ito sa counter sa harap ng kanilang gulat na mga mata.
Ang Paghihiganti ng Tunay na Asawa “L-Liza? Anong ginagawa mo rito?” nauutal na tanong ni Gabriel, ang asawa ko, habang mabilis na binitawan ang kamay ng babaeng…