Sobra-sobra ang sakit ng tiyan ko, parang pinipilipit ang bituka ko kaya wala akong nagawa kundi magmadali sa Emergency Room. Ang sabi ng doktor, kailangan akong operahan dahil sa appendicitis.

Sobra-sobra ang sakit ng tiyan ko, parang pinipilipit ang bituka ko kaya wala akong nagawa kundi magmadali sa Emergency Room. Ang sabi ng doktor, kailangan akong operahan dahil sa appendicitis.

Habang nagtitipa ang doktor sa computer para sa mga gamot ko, bigla siyang huminto at tumingin sa akin nang may pagtataka.

“Hindi ka pa nagkakaanak, pero bakit may IUD ka na?”

IUD? (Intrauterine Device – vòng tránh thai)

Napahigpit ang hawak ko sa aking medical record. Hindi maaari.

Hirap akong mabuntis. Para lang magka-anak, daan-daang libong piso na ang nagastos ko, tiniis ang lahat ng sakit ng mga iniksyon at operasyon, at ang walang katapusang puyat at pag-aalala.

Advertisements

“Dok… baka po nagkakamali kayo?”

Iniharap ng doktor ang screen sa akin at itinuro ang isang maliit at madilim na anino sa X-ray.

“Tingnan mo, hindi ba ito ‘yun? Nagpalagay ka nito tapos nakalimutan mo?”

Nanginginig ang mga daliri ko habang nakatitig sa screen. Nakalimutan? Paanong mangyayari ‘yun? Kailanman ay hindi ako nagpalagay ng IUD!

Sa loob ng pitong taon, palaging isinusumbat ng biyenan ko sa mukha ko:

“Baog ka! Parang manok na hindi marunong mangitlog!”

Lahat ng pait at hiyang iyon ay nilunok ko. Pero ngayong nakikita ko ang aninong ito sa loob ng katawan ko… biglang nanlamig ang puso ko.

Hindi pala dahil sa hindi ako kayang magka-anak. Kundi dahil may taong… simula’t sapul ay ayaw akong magka-anak!

Hinawakan ko ang puson ko. Pitong taon na ang nakakaraan, matapos kaming ikasal ni Angelo (Vương Hạo), nalaman naming may maliit akong cyst. Noong oras na iyon, natatakot ako, pero hinawakan ni Angelo ang kamay ko at sinabing:

“Wag kang matakot, Annalyn (An An). Ipapatanggal lang natin ang cyst na ‘yan, sasamahan kita sa lahat ng laban mo.”

Sa loob ng pitong taon, si Angelo ang laging kasama ko sa ospital.

Matapos ang operasyon sa appendix, nakiusap ako sa doktor na isabay nang kunin ang IUD. Habang nagpapahinga ako sa ward, tumawag si Angelo.

“Annalyn, nasaan ka? Kanina pa kita tinatawagan.”

“Nasa ospital ako… katatapos lang ng operasyon,” mahina kong sagot.

Biglang naging hysterical ang boses niya. “Ospital? Saang ospital?!”

Parang nahalata niyang masyadong OA ang reaksyon niya, kaya bigla siyang kumalma. “W-Wife, anong operasyon? May masakit ba sa’yo?”

Gulo-gulo ang isip ko kaya hindi ko na siya sinagot nang maayos at ibinaba na ang telepono. Hindi nagtagal, bumukas ang pinto ng kuwarto ko. Hingal na hingal si Angelo.

“Bakit dito ka nagpa-opera? Bakit hindi doon sa ospital kung saan nagtatrabaho ang tito ko? Mas maaalagaan ka sana doon.”

Habang nagsasalita siya, pasimple niyang inoobserbahan ang mukha ko. Mahigpit kong hawak ang tinanggal na IUD sa loob ng palad ko, pilit na ngumingiti.

“Sobrang sakit na kasi, kaya sa pinakamalapit na ospital na ako dinala.”

Eksakto namang pumasok ang biyenan ko, si Aling Maria. Marinig lang ang sinabi ko, nagsimula na siyang mag-eskandalo.

“Appendicitis lang, ang arte-arte mo na! Paano pa kung manganganak ka? Ay, muntik ko nang malimutan… baka nga hindi ka na talaga manganganak.”

“Nay, tama na po. Pagod si Annalyn,” pag-awat ni Angelo habang binibigyan ako ng tubig.

Nang makasiguro si Angelo na wala akong alam tungkol sa IUD, nagmadali na siyang umalis. “Wife, may problema sa opisina, kailangan kong asikasuhin. Si Nanay muna ang bahala sa’yo rito.”

Tumango lang ako. Pagkaalis ni Angelo, tiningnan ako ni Aling Maria nang may pandidiri.

“Wala akong panahon mag-alaga ng baog.” At tuluyan na rin siyang lumabas.

Pagkalabas ko ng ospital pagkaraan ng tatlong araw, hindi ako umuwi sa bahay namin. Pumunta ako sa ospital kung saan nagtatrabaho ang tito ni Angelo—ang lugar kung saan ako inoperahan sa cyst pitong taon na ang nakakaraan.

Nang malaman kong off-duty ang tito niya, dumeretso ako sa Medical Records section.

Inilabas ng nurse ang file ko. Isa-isa kong tiningnan ang mga pahina. Sa loob ng pitong taon, gumastos ako ng milyon-milyong piso para sa mga gamot at IVF, pero sa record na ito… puro normal na resulta lang ang nakasulat.

Hanggang sa makarating ako sa unang pahina. Nanigas ang buong katawan ko.

Nakasaad doon nang malinaw: hindi operasyon para sa cyst ang ginawa sa akin, kundi isang tubal ligation (ligate/triet san)!

Nanginig ang buong pagkatao ko. Napakasakit. Pitong taon akong sinisi ang sarili ko, pitong taon akong nagmakaawa sa Diyos… pero ang karapatan ko palang maging ina ay ninakaw na nila sa akin matagal na.

Napangiti ako nang mapait habang tumutulo ang mga luha. Kinuha ko ang cellphone ko para kuhanan ng litrato ang ebidensya, pero napansin kong wala ang pahina kung saan dapat naroon ang pirma ng kamag-anak (consent form).

Hindi ako gumawa ng gulo sa ospital. Tahimik akong lumabas at tinawagan ang isang kaklase ko noong high school na nagtatrabaho ngayon sa Department of Health (DOH).

“Annalyn, nakuha ko na ang hinahanap mo. Ise-send ko sa WeChat mo ang missing page.”

 

Tumunog ang aking cellphone. Isang mensahe mula sa WeChat ang dumating—ito ang litrato ng nawawalang pahina mula sa aking medical record. Halos tumigil ang tibok ng puso ko nang makita ang pamilyar na pirma sa ilalim ng Consent Form: Angelo Reyes.

Hindi lang pala IUD ang inilagay niya. Pitong taon na ang nakakaraan, habang wala akong malay sa mesa ng operasyon, binigyan niya ng pahintulot ang doktor na i-ligate ako (itali ang matris). Ang lahat ng pag-aalaga niya, ang bawat paghawak sa kamay ko habang umiiyak ako dahil hindi ako mabuntis—lahat ay isang malaking dula-dulaan.

Hindi ako umiyak. Sa halip, pumunta ako sa isang sikat na abogado sa Makati at inihanda ang lahat ng bala para sa aking pagbabalik.

Nagdaos ng malaking party si Angelo sa isang hotel sa BGC para sa kaarawan ni Aling Maria. Maraming bisita, mga negosyante, at mga kamag-anak ang naroon. Sa gitna ng tawanan, tumayo si Aling Maria at hawak ang mic:

“Salamat sa pagdalo ninyo. Sayang lang at hanggang ngayon, wala pa rin kaming apo. Mahirap talaga kapag ang napiling asawa ng anak ko ay isang baog na babae.”

Nagbulungan ang mga tao. Tumingin sila sa akin nang may pangungutya. Lumapit si Angelo sa akin, kunyari ay inaalo ako. “Hayaan mo na si Nanay, Annalyn. Mahal pa rin kita kahit ganito ka.”

Ngumiti ako nang matamis at kinuha ang mic.

“May regalo rin po ako para sa inyong dalawa,” sabi ko habang nakatingin sa projector screen.

Biglang nagbago ang slide sa screen. Hindi litrato ng pamilya ang lumabas, kundi ang X-ray ng IUD at ang dokumento ng aking ligation na may pirma ni Angelo. Kasunod nito ay ang mga resibo ng milyun-milyong piso na ibinayad ko para sa mga pekeng gamot sa IVF na ibinulsa lang pala ni Angelo at ng tito niyang doktor.

Natahimik ang buong hall. Namutla si Angelo.

“Pitong taon ninyo akong tinawag na ‘baog’. Pitong taon akong naniwala na may mali sa katawan ko,” sigaw ko sa harap ng lahat. “Pero ang totoo, pinatanggal ni Angelo ang kakayahan kong magka-anak nang hindi ko alam! Pinagnakawan niyo ako ng pagkakataong maging ina para lang makuha ang pera ko!”

Sinubukan ni Angelo na lumapit, “Annalyn, pakinggan mo ako—”

“Huwag mo akong hawakan!” bulyaw ko. “Nasa labas na ang mga pulis. Naisampa ko na ang kasong Serious Physical Injuries at Estafa laban sa iyo at sa tito mong doktor. At ito,” inabot ko sa kanya ang mga papel, “ang Annulment papers. Pirmahan mo ito ngayon din o hihilahin ka ng mga pulis sa harap ng lahat ng bisita mo.”

Nanginginig ang mga kamay ni Angelo habang pinipirmahan ang papel sa harap ng mga shocked na bisita. Si Aling Maria naman ay napaupo sa sahig, hindi makapaniwala na ang “perpektong anak” niya ay isang kriminal.

Lumabas ako ng hotel nang itinaas ang aking noo. Sa wakas, malaya na ako sa hawla ng kanilang mga kasinungalingan. Pitong taon ang ninakaw nila, pero ang buong buhay ko ay akin na muli.

Related Posts

“Nay, Sunduin Mo Ako… Ang Pamilya ng Asawa Ko, Huwag Mo Akong Isama”: Isang Koronel ng Hukbong Katihan ng Estados Unidos ang Nagmadaling Iligtas ang Kanyang Anak na Babae, Ngunit Nang Sinubukan Siyang Pahiyain ng Isa sa Pinakamakapangyarihang Pamilya ng Amerika, Nalaman Nila Nang Huli Na Ang Lahat Na Napili Nila Ang Maling Ina Bilang Kaaway

I was still wearing my uniform when I left Fort Liberty that evening. My black dress jacket was perfectly pressed. The ribbons and medals on my chest…

Nabuntis ang kapatid ko sa anak ng asawa ko. Pagkatapos ay ipinakita niya ito sa pamamagitan ng mikropono sa harap ng tatlong daang bisita, sa kalagitnaan ng pagdiriwang ng aking ikasampung anibersaryo ng kasal.

Inagaw niya ang mikropono mula sa DJ. “Buntis ako sa anak ni Eric,” sabi ni Natalie. Tapos ngumiti siya. Sa akin. Nadulas ang baso ng alak ni…

Buong kwento: Pagkatapos kong maipanganak ang aming mga triplets, pumasok ang aking asawa sa aking silid sa ospital kasama ang kanyang kabit — na buong pagmamalaking may dalang Birkin bag.

Nang gabing iyon ay umiyak ako hanggang sa wala nang natitirang luha, yakap ang aking tatlong anak na lalaki habang ang alingawngaw ng tawa ni Adrian ay…

Sinampal ng nanay ko ang anak ko dahil sa isang laruan at nagkunwari ang buong pamilya na hindi nila nakita ang dugo. Hindi ako umimik; dinala ko siya sa ospital…

Hindi ito kailangan. Nakatayo ang nanay ko habang nakapatong ang kamay sa sandalan ng armchair, kasingputla ng dingding kung saan nakasabit pa rin ang litrato ko sa…

Noong araw na nakatanggap ako ng milyun-milyong dolyar na kabayaran para sa aksidenteng muntik na akong maparalisa, wala akong sinabi kahit isa. Binilhan ko lang ang anak ko ng isang napakamahal na laptop para sa kanyang pag-aaral… pero habang inililipat ko ang kanyang mga file mula sa kanyang lumang computer, may lumabas na litrato kung saan niyakap niya ang kabit ng aking asawa na may caption na: “Ang tunay kong ina ay nararapat na makasama sa aming bagong bahay.” Pagkatapos, may tumawag gamit ang pangalang “Nanay Irene,” at narinig ko ang aking asawa na nagsabi: “Ngayong gabi, sa wakas ay naalis na natin ang istorbo.”

Ang unang linya ng testamento ay mababasa: “Iniiwan ko ang ari-arian na matatagpuan sa Coyoacán kay Teresa Aguilar, dahil siya lang ang taong nagmalasakit sa akin nang…

Naglilingkod ako sa isang war zone bilang combat medic nang padalhan ako ng kapitbahay ko ng video. Kinakaladkad ng boyfriend ng asawa ko ang anak ko papasok sa bahay.

“Ano ang mangyayari?” Tiningnan ni David ang nagyelong video sa screen: Si Matthew na puno ng luha ang mukha, ang kamay ni Brian sa kanyang buhok, si…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *