“Yung mahirap na babaeng yan, kinuha ang diamond watch ni Mama, lumuhod ka at lumayas sa mansion na ito ngayon din!” Tiningnan ko ang asawa kong mahal na mahal ko habang yakap ang kabit niya, samantalang ang kamay ko ay dumadaloy pa ang dugo dahil sa sugat mula sa nabasag na baso.

“Sige, Mateo. Kung yan ang gusto mo, aalis ako,” sabi ko habang nanginginig ang boses ko, hindi dahil sa takot, kundi dahil sa galit.

Ang biyenan kong si Madam Imelda ay tumawa nang mapait. “Wag mo kaming dramahan, Angelica. Isang hamak na katulong ka lang noon na pinulot namin sa kalsada. Akala mo ba magiging reyna ka rito? Ni hindi mo nga alam kung paano isuot nang tama ang alahas na ninakaw mo!”

“Hindi ko ninakaw yan!” sigaw ko, pero isang malakas na sampal ang natanggap ko mula kay Mateo.

“Wag kang sasagot sa nanay ko! At tignan mo si Sofia,” turo niya sa babaeng katabi niya na nakasuot ng mamahaling damit. “Siya ang nararapat dito. Mayaman, edukada, at hindi katulad mong amoy palengke.”

Advertisements

Tahimik akong tumayo. Pinunasan ko ang dugo sa kamay ko at tiningnan sila nang diretso sa mata. Sa loob ng tatlong taon, tiniis ko ang lahat ng pang-aalipusta nila. Itinago ko ang tunay kong pagkatao dahil gusto kong mahalin ako ni Mateo sa kung sino ako, hindi sa kung anong meron ako.

Kinuha ko ang lumang bag ko. Bago ako lumabas ng gate, huminto ako.

“Mateo, tandaan mo ang araw na ito,” sabi ko nang may malamig na boses. “Ang bahay na ito, ang kumpanyang ipinagmamalaki niyo, at ang lupang kinatatayuan niyo ngayon… lahat yan ay nakapangalan sa akin.”

Nagtawanan silang tatlo. “Hahaha! Nabaliw na ang dating katulong! Umalis ka na bago ko pa tawagin ang mga guards!” sigaw ni Madam Imelda.

Paglabas ko ng mansyon, isang itim na Rolls-Royce ang huminto sa harap ko. Isang lalaking naka-suit ang bumaba at yumukod nang mababa sa harap ko.

“Welcome back, Young Mistress. Handa na po ang mga papeles para sa pagbawi ng lahat ng ari-arian ng mga Villanueva. Naghihintay na rin po ang inyong ama, ang Chairman ng Guzman Group.”

Pumasok ako sa sasakyan at kinuha ang phone ko. “Attorney, i-freeze lahat ng accounts ni Mateo Villanueva. Ngayon din.”

Habang paalis ang sasakyan, nakita ko sa side mirror ang gulat na mukha nina Mateo at Sofia na humabol sa labas ng gate dahil biglang tumunog ang alarm ng kanilang mga credit cards. Pero huli na ang lahat.

May isa pa silang hindi alam…

May isa pa silang hindi alam… hindi lang pera ang kinuha ko sa kanila. Kinuha ko rin ang kanilang kinabukasan.

Habang umaandar ang sasakyan palayo sa maruming bakuran ng mga Villanueva, naramdaman ko ang bigat na nawala sa aking mga balikat. Sa loob ng tatlong taon, nagpanggap akong si Angelica—ang ulilang probinsyana, ang masunuring asawa, ang punching bag ni Madam Imelda. Pero ngayon, ako na ulit si Angelica Guzman, ang nag-iisang tagapagmana ng pinakamalaking conglomerate sa Asya.

“Young Mistress, heto po ang tablet,” sabi ni Butler Simon habang iniabot ang device. “Nagsimula na po ang ‘Operation Wipe Out’. Lahat ng kumpanyang katuwang ng Villanueva Construction ay nag-withdraw na ng kanilang mga investment sa loob lamang ng huling sampung minuto.”

Tiningnan ko ang screen. Pula lahat. Bagsak ang stock market value ng mga Villanueva. Mula sa tuktok, diretsong nahulog ang kanilang pangalan sa imburnal.


Ang Pagbagsak ng mga Maskara

Samantala, sa loob ng mansyon, tiyak kong nagkakagulo na sila. Hindi alam ni Mateo na ang “Guzman Group” na matagal na niyang gustong makuha bilang kliyente ay ang pamilyang tinanggihan at sinampal niya kanina lang.

“Attorney,” tawag ko sa aking legal counsel habang nakatingin sa labas ng bintana. “Siguraduhin ninyong walang makakalabas na gamit sa mansyong iyon. Kahit ang mga alahas na suot ni Madam Imelda, bawiin niyo. Binili ko ang mga iyon gamit ang sarili kong pera na ipinasok ko sa account ni Mateo para hindi sila maghinala. Ngayon, gusto ko silang makitang walang kahit isang sinulid na natitira mula sa yaman ko.”

“Masusunod po, Ma’am Angelica. Ang eviction notice ay ihahain na sa loob ng isang oras.”

Napangiti ako nang mapait. Naalala ko kung paano ako tratuhin ni Sofia. Si Sofia, ang babaeng ipinalit ni Mateo sa akin dahil lang sa “status.” Ang akala nila ay anak siya ng isang mayamang negosyante mula sa Singapore.

“Simon, paki-check nga ang background ni Sofia Sandoval,” utos ko.

“Tapos na po, Mistress. Gaya ng hinala ninyo, peke ang lahat. Si Sofia ay isang tanyag na scammer na may mga kaso sa ibang bansa. Ginamit niya ang mga Villanueva para makakuha ng pondo, pero dahil sa ginawa ninyong pag-freeze ng accounts, siya rin ay gipit na ngayon.”

Lalo akong natawa. Bagay nga sila, sa loob-loob ko. Isang pamilyang gahaman sa pera at isang babaeng eksperto sa panloloko.


Ang Confrontation sa Grand Hotel

Pagkalipas ng dalawang araw, naganap ang taunang Gala Night ng mga Business Tycoons. Alam kong pupunta doon sina Mateo at Sofia para humingi ng tulong sa mga investors. Wala na silang tirahan; nabalitaan kong nakatira na lang sila sa isang murang motel matapos silang palayasin ng mga sheriff sa mansyon ko.

Pumasok ako sa ballroom na suot ang isang emerald green na gown na gawa ng isang sikat na French designer. Ang bawat hakbang ko ay puno ng awtoridad. Nang makita ako ng mga tao, lahat ay yumukod.

“Siya ba ang anak ni Chairman Guzman?” bulung-bulungan nila. “Ang ganda niya! At napaka-elegante!”

Sa isang sulok, nakita ko sina Mateo at Madam Imelda. Mukha silang losyang. Ang suot ni Madam Imelda ay halatang luma na, at si Mateo ay mukhang hindi nakatulog ng ilang gabi. Nang makita nila ako, nanlaki ang kanilang mga mata.

“Angelica?!” sigaw ni Mateo. Akmang lalapit siya pero agad siyang hinarang ng aking mga bodyguards. “Anong ginagawa mo rito? Paano ka nakapasok? At bakit ganyan ang suot mo?!”

Lumapit ako sa kaniya, dahan-dahan. “Hindi ba sinabi ko na sa inyo, Mateo? Akin ang lahat. Pati ang hotel na kinatatayuan mo ngayon ay pag-aari ng Guzman Group.”

“Huwag kang magsinungaling!” sigaw ni Madam Imelda, kahit na nanginginig ang kaniyang tuhod. “Magnanakaw ka! Siguro ay naging kabit ka ng matandang Guzman kaya ka nagkaroon ng ganyang gamit!”

Eksaktong pagkatapos niyang sabihin iyon, isang matandang lalaki na may napakalakas na aura ang lumakad patungo sa amin. Lahat ng tao sa ballroom ay natahimik. Siya ang aking ama, si Chairman Ricardo Guzman.

“Sino ang tinatawag mong kabit?” malamig na tanong ng Papa.

“C-Chairman…” nauutal na sabi ni Mateo. “Ang babaeng ito… ang dating katulong namin… ninakawan niya kami!”

Humarap ang Papa sa lahat ng mga bisita. “Gusto ko lang ipakilala sa inyong lahat ang aking kaisa-isang anak, ang Crown Princess ng Guzman Group, si Angelica Guzman. At ang pamilyang ito,” turo niya kina Mateo, “ay ang mga taong nang-abuso sa kaniya habang sinusubukan niyang mamuhay nang simple. Mula sa araw na ito, sinumang makikipag-ugnayan sa mga Villanueva ay ituturing na kaaway ng aking kumpanya.”

Parang gumuho ang langit kay Mateo. Napaluhod siya sa sahig. Si Sofia naman, na kanina pa tahimik sa gilid, ay dahan-dahang umaatras para tumakas, pero hinarang siya ng mga pulis.

“Miss Sofia Sandoval, you are under arrest for multiple counts of fraud and estafa,” sabi ng opisyal.


Ang Huling Resibo

Tiningnan ko si Mateo na ngayon ay umiiyak at sinusubukang abutin ang laylayan ng gown ko.

“Angelica, patawarin mo ako… Mahal kita, alam mo yan! Naguluhan lang ako dahil kay Mama! Bigyan mo ako ng isa pang pagkakataon!”

Yumuko ako para pantayan ang kaniyang mukha. “Mahal? Mateo, nung hiningi ko ang tulong mo dahil sabi ko ay may sakit ang ‘nanay’ ko sa probinsya, pinagtabuyan mo ako at sinabing wala kang perang itatapon sa isang hampaslupa. Nung sinampal mo ako sa harap ng kabit mo, nasaan ang mahal doon?”

Kinuha ko ang isang envelope mula kay Simon at itinapon sa harap niya.

“Heto ang huling regalo ko sa iyo. Ang ‘death certificate’ ng Villanueva Construction. Bukas, lahat ng utang niyo sa bangko ay sisingilin na. At dahil wala na kayong pambayad, ang susunod na tirahan niyo ay sa kalsada… kung saan niyo ako ‘pinulot’ kamo.”

Tumalikod na ako at hindi na lumingon.

Sa loob ng sasakyan pauwi, tinanong ako ni Simon. “Mistress, masaya na po ba kayo?”

Tumingin ako sa malayo. Ang paghihiganti ay hindi nagbibigay ng purong kaligayahan, pero nagbibigay ito ng katarungan. Ang tatlong taon na ibinigay ko kay Mateo ay sapat na para mapatunayan na ang tunay na ginto ay hindi nasusukat sa alahas na suot, kundi sa katapatan ng puso.

Sila ang nawalan, hindi ako. Dahil bukod sa yaman, nawalan sila ng tanging taong handang mahalin sila kahit wala silang kahit ano.

At ang “isa pa” na hindi nila alam?

Bago ako umalis sa mansyon, pinunit ko ang mga papeles na magbibigay sana kay Mateo ng 50% shares sa Guzman Group bilang regalo ko sa aming anniversary. Sana pala ay binasa niya muna ang mga “transfer documents” na iniwan ko sa lamesa bago niya ako pinalayas.

Ngayon, ang perang iyon ay mapupunta na sa mga totoong nangangailangan. Habang siya? Mananatili siyang alaala na lang ng isang pagkakamaling hinding-hindi ko na uulitin.

Related Posts

“Nay, Sunduin Mo Ako… Ang Pamilya ng Asawa Ko, Huwag Mo Akong Isama”: Isang Koronel ng Hukbong Katihan ng Estados Unidos ang Nagmadaling Iligtas ang Kanyang Anak na Babae, Ngunit Nang Sinubukan Siyang Pahiyain ng Isa sa Pinakamakapangyarihang Pamilya ng Amerika, Nalaman Nila Nang Huli Na Ang Lahat Na Napili Nila Ang Maling Ina Bilang Kaaway

I was still wearing my uniform when I left Fort Liberty that evening. My black dress jacket was perfectly pressed. The ribbons and medals on my chest…

Nabuntis ang kapatid ko sa anak ng asawa ko. Pagkatapos ay ipinakita niya ito sa pamamagitan ng mikropono sa harap ng tatlong daang bisita, sa kalagitnaan ng pagdiriwang ng aking ikasampung anibersaryo ng kasal.

Inagaw niya ang mikropono mula sa DJ. “Buntis ako sa anak ni Eric,” sabi ni Natalie. Tapos ngumiti siya. Sa akin. Nadulas ang baso ng alak ni…

Buong kwento: Pagkatapos kong maipanganak ang aming mga triplets, pumasok ang aking asawa sa aking silid sa ospital kasama ang kanyang kabit — na buong pagmamalaking may dalang Birkin bag.

Nang gabing iyon ay umiyak ako hanggang sa wala nang natitirang luha, yakap ang aking tatlong anak na lalaki habang ang alingawngaw ng tawa ni Adrian ay…

Sinampal ng nanay ko ang anak ko dahil sa isang laruan at nagkunwari ang buong pamilya na hindi nila nakita ang dugo. Hindi ako umimik; dinala ko siya sa ospital…

Hindi ito kailangan. Nakatayo ang nanay ko habang nakapatong ang kamay sa sandalan ng armchair, kasingputla ng dingding kung saan nakasabit pa rin ang litrato ko sa…

Noong araw na nakatanggap ako ng milyun-milyong dolyar na kabayaran para sa aksidenteng muntik na akong maparalisa, wala akong sinabi kahit isa. Binilhan ko lang ang anak ko ng isang napakamahal na laptop para sa kanyang pag-aaral… pero habang inililipat ko ang kanyang mga file mula sa kanyang lumang computer, may lumabas na litrato kung saan niyakap niya ang kabit ng aking asawa na may caption na: “Ang tunay kong ina ay nararapat na makasama sa aming bagong bahay.” Pagkatapos, may tumawag gamit ang pangalang “Nanay Irene,” at narinig ko ang aking asawa na nagsabi: “Ngayong gabi, sa wakas ay naalis na natin ang istorbo.”

Ang unang linya ng testamento ay mababasa: “Iniiwan ko ang ari-arian na matatagpuan sa Coyoacán kay Teresa Aguilar, dahil siya lang ang taong nagmalasakit sa akin nang…

Naglilingkod ako sa isang war zone bilang combat medic nang padalhan ako ng kapitbahay ko ng video. Kinakaladkad ng boyfriend ng asawa ko ang anak ko papasok sa bahay.

“Ano ang mangyayari?” Tiningnan ni David ang nagyelong video sa screen: Si Matthew na puno ng luha ang mukha, ang kamay ni Brian sa kanyang buhok, si…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *