Sa loob ng dalawang taon, namuhay ako bilang si Angela—ang “mahirap na asawa” ni Ricardo na tinitiis ang lahat ng pang-aapi ng pamilya Santos. Pinanood ko kung paano nila ako tratuhin na parang basahan, habang ang asawa ko ay unti-unting nahuhulog sa bitag ni Nicole, ang anak ng isang local na negosyante na akala nila ay magliligtas sa kanila sa utang.
“Ricardo, pirmahan mo na ang annulment papers,” sabi ni Nicole habang humihigop ng wine. “Hindi mo kailangan ng isang katulong na asawa. Ang pamilya ko ang magbibigay sa iyo ng puhunan para sa bago mong proyekto.”
Tumingin sa akin si Ricardo nang may halong pandidiri. “Pasensya na, Angela. Kailangan ko ng babaeng kapantay ko, hindi ang isang tulad mong walang pinag-aralan.”

Eksaktong pagkatapos niyang sabihin iyon, niyanig ng malakas na hangin ang mga bintana. Isang dambuhalang helicopter na may logo ng “Imperial Group” ang bumaba sa kanilang malawak na garden.
Lumbas ang isang grupo ng mga lalaking naka-suit at may mga bodyguard. Nagmamadaling tumakbo palabas ang pamilya Santos, akala nila ay may malaking investor na dumating para sa kanila.
“Sino ang hinahanap niyo, Sir?” tanong ni Ricardo, pilit na nagpapakitang-gilas.
Ang head ng security ay hindi siya pinansin. Naglakad sila nang diretso patungo sa akin na nasa likuran lang nila, bitbit pa ang basahang ginamit ko kanina.
“Lady Seraphina, ang inyong ama, ang Supreme Chairman, ay nasa kritikal na kondisyon. Kailangan niyo na pong bumalik sa London para kunin ang kontrol sa buong imperyo,” sabi ng lalaki sabay luhod sa harap ko.
Nalaglag ang panga ni Nicole. Ang biyenan ko ay halos himatayin habang nakatingin sa akin.
“L-Lady Seraphina? Ang tagapagmana ng Imperial Group na nawala dalawang taon na ang nakakaraan?” bulong ni Ricardo, nanginginig ang buong katawan.
Tinanggal ko ang aking apron at itinapon ito sa mukha ni Nicole. Tumingin ako kay Ricardo nang may malamig na ngiti.
“Sabi mo kailangan mo ng kapantay mo? Masyado kang ambisyoso, Ricardo. Kahit ang buong pamilya niyo, hindi kayang bilhin kahit isang turnilyo ng helicopter ko.”
Sumakay ako sa helicopter, pero bago kami lumipad, may iniabot na envelope ang secretary ko.
“Madam, ito po ang listahan ng lahat ng ari-arian na binili niyo nang palihim sa ilalim ng pangalan ng mga Santos… at ang warrant of arrest para sa kanila dahil sa tax evasion.”
Ngumiti ako habang nakikita ang mga pulis na papasok sa gate ng mansyon, pero ang sumunod na balitang narinig ko sa radyo ng helicopter ay nagpatigil sa tibok ng puso ko.
Ang balitang umalingawngaw sa radyo ay hindi tungkol sa negosyo, kundi tungkol sa nakaraan na pilit kong ibinaon sa limot.
“Breaking news: Ang pribadong imbestigasyon sa pagbagsak ng eroplano ng pamilyang Imperial dalawang taon na ang nakararaan ay muling binuksan. Natuklasan ng mga awtoridad na hindi ito aksidente kundi isang planadong sabotahe. Ang pangunahing suspek? Ang pamilya Santos ng Pilipinas, na diumano’y tumanggap ng bilyong-bilyong piso mula sa isang lihim na kaaway ng mga Imperial.”
Napahigpit ang hawak ko sa handle ng upuan ng helicopter. Tumingin ako sa ibaba, kung saan kasalukuyan nang pinapopasasan ng mga pulis si Ricardo at ang kanyang ina. Ang akala ko ay simpleng paghihiganti lang ang gagawin ko sa kanila dahil sa pagtrato sa akin na parang basura—hindi ko akalain na ang mga taong pinagsilbihan ko nang may pagmamahal ay ang mga mismong may dumi sa kamay sa pagkawala ng aking alaala at muntik na pagkamatay ng aking mga magulang.
Ang Pagbagsak ng mga Traydor
“Lady Seraphina, ano pong utos niyo?” tanong ng aking chief of staff na si Sebastian.
“Huwag niyo silang hayaang makakuha ng bail,” malamig kong sagot habang pinapanood ang maliit na pigura ni Ricardo na nagpupumiglas sa gate. “Gusto ko, bawat sentimo na ninakaw nila sa Imperial Group sa loob ng dalawang taon ay mabawi. At si Nicole? Siguraduhin ninyong ang kumpanya ng tatay niya ay magdeklara ng bankruptcy bago lumubog ang araw.”
Habang lumilipad ang helicopter palayo sa mansyon ng mga Santos, naramdaman ko ang pagbigat ng aking dibdib. Ang dalawang taon na itinuring ko silang pamilya ay isang malaking kasinungalingan. Ginamit nila ako habang wala akong maalala, pinagmukhang katulong sa sarili kong buhay, habang unti-unti nilang kinakain ang yaman ng aking pamilya.
Ang Pagbabalik sa London
Paglapag namin sa London, sinalubong ako ng isang hukbo ng mga abogado at doktor. Dire-diretso ako sa VIP room ng Imperial Hospital. Doon, nakita ko ang aking ama, ang Supreme Chairman, na nakakabit sa napakaraming makina.
“Papa…” bulong ko habang hinahawakan ang kanyang nangangatal na kamay.
Dahan-dahan niyang imulat ang kanyang mga mata. “Seraphina… anak… bumalik ka.”
“Nandito na ako, Papa. Hindi ko na hahayaang may manakit sa atin muli,” pangako ko. Ngunit bago pa man siya makasagot, may iniabot sa aking tablet si Sebastian. Isang video call mula sa loob ng kulungan sa Pilipinas—si Ricardo.
Ang Huling Pagmamakaawa
Ang mukha ni Ricardo sa screen ay puno ng pasa at luha. Wala na ang mapagmataas na lalakeng humihiling ng annulment kanina.
“Angela… Seraphina… pakiusap, iligtas mo ako! Hindi ko alam ang tungkol sa sabotahe! Si Mama lang ang may alam! Mahal kita, Angela! Maawa ka sa akin!” pagsusumamo niya.
Tumingin ako sa kanya nang walang kahit anong emosyon. “Ang pangalang Angela ay namatay na sa gabing itinapon mo ang annulment papers sa harap ko, Ricardo. At tungkol sa pagmamahal mo? Ang pagmamahal ay hindi nananakit, hindi nanggagamit, at lalong hindi pumatay ng pamilya. Magkita na lang tayo sa korte… kung aabot ka pa doon.”
Pinatay ko ang tawag.
Ang Bagong Empress
Kinuha ko ang selyo ng Imperial Group mula sa mesa ng aking ama. Ngayong gabi, hindi na ako ang api-apihang asawa. Ako na si Seraphina Imperial, ang babaeng magpapabagsak sa lahat ng nagtangkang sumira sa kanyang kaharian.
“Sebastian,” tawag ko sa aking sekretarya.
“Yes, My Lady?”
“Ihanda ang press conference bukas. Ipalam sa buong mundo na ang Imperial Group ay may bago nang pinuno. At hanapin ang ‘lihim na kaaway’ na nagbayad sa mga Santos. Gusto ko, bago matapos ang linggong ito, ay nasa paanan ko na rin sila.”
Habang nakatingin ako sa labas ng bintana sa mga ilaw ng London, alam ko na ang laban ay nagsisimula pa lamang. Ang mga Santos ay unang hakbang pa lamang sa madugong hagdanan ng aking paghihiganti.