“Ibinato ng biyenan ko ang divorce papers sa mukha ko pagkatapos na pagkatapos kong isilang ang kambal ko at isinigaw na ang isang babaeng probinsyana at walang magulang na tulad ko ay pabigat lang sa anak niyang CEO. Malupit niya akong pinalayas sa mansyon sa gitna ng malakas na ulan, suot lang ang lumang damit, nang hindi nalalaman ang tunay kong pagkatao. Pero nang huminto ang mga armored car ng pinakamalakng korporasyon sa mundo sa harap ng pinto para sunduin ang kanilang ‘Nawawalang Prinsesa’, ang buong pamilya ng asawa ko ay napaluhod sa matinding takot!”

Sa loob ng marangyang Forbes Park, hiyaw ni Donya Esmeralda ang nangingibabaw. “Umalis ka na, Elena! Akala mo ba mapapamanahan ka dahil lang nanganak ka? Ang anak…

“Tumawa nang malakas ang lahat ng dati kong kaklase nang makita nila akong pumasok sa mamahaling restaurant na suot ang kupas na damit at tsinelas na may putik galing sa probinsya. Ang mayabang naming class president ay sadyang ibinuhos ang patis sa butas-butas kong sapatos at sinabing ang isang dukhang tulad ko ay dapat lang dilaan ang sahig kapalit ng pagkain. Pero wala silang kamalay-malay, ang black card na nasa bulsa ng luma kong polo ang may kakayahang bilhin ang buong restaurant na ito at sirain ang career nilang lahat sa isang tawag ko lang!”

Sa isang sikat na kainan sa Makati, nagtipon-tipon ang mga dati kong kaklase sa high school. Lahat sila ay nakasuot ng mamahaling barong at gown, kumikinang ang…

Nakatitig ako sa resulta ng DNA test sa aking kamay, habang ang malupit kong kinagisnang ina ay paulit-ulit akong hinahampas ng walis dahil lang sa nasunog na tuyo. “Isa ka lang ampon na pinulot ko sa basura, ‘wag kang umastang parang senyorita!” sigaw niya habang hindi niya alam na ang pinakamagarang Limousine ay huminto na sa tapat ng aming barung-barong. Tumayo ako, pinunasan ang dugo sa aking labi at malamig siyang tiningnan, habang ang pinakamakapangyarihang lalaki mula sa Ayala Group ay bumaba sa sasakyan at lumuhod sa aking paanan.

“Anong tinitingin-tingin mo dyan, Angela? Maglaba ka na doon bago pa kita kaladkarin sa labas!” sigaw ni Aling Marites, ang babaeng itinuring kong ina sa loob ng…

Nakatayo ako sa labas ng pinto ng kwarto sa ospital, nakita ko sa maliit na siwang ang asawa ko na hinahaplos ang tyan ng matalik kong kaibigan. “Love, kailan mo ba palalayasin ang pangit mong asawa para magkaroon ng pangalan ang anak natin?” malambing na tanong ng babae habang nangangako ang asawa ko na mapapasakanila ang lahat ng ari-arian ko. Hindi ako sumugod para makipag-away, sa halip ay tahimik kong pinunasan ang aking luha, itinapon ang singsing sa basura, at tinawagan ang abogado ng mayamang pamilya na matagal ko nang itinago sa kanila.

“Clara, pasensya na ha, kailangan ko talagang mag-overtime sa opisina. Ikaw muna ang bahala kay Mark,” sabi ko sa kaibigan ko noong isang linggo. Akala ko, tinutulungan…

Itinapon niya ang mainit na sabaw sa sahig mismo sa harap ng mga bisita, sabay turo sa mukha ko at sinigawan ako na parang hayop. “Ang isang mahirap na mena na katulad mo ay dapat lang lumuhod at dilaan ‘yan, ‘wag mong isipin na porke nakapasok ka sa pamilya Santos ay isa ka nang Donya!” Hindi ako kumibo, tahimik kong kinuha ang aking cellphone at tinawagan ang isang lihim na numero na ipinangako kong hindi ko gagamitin sa loob ng limang taon.

“Ano pang tinitingin-tingin mo dyan, Elena? Linisin mo ‘yan! Nakakahiya ka sa mga kumare ko!” sigaw ni Donya Imelda, ang biyenan ko. Ang mga kaibigan niya ay…

Nakatayo akong nanginginig sa gitna ng malakas na ulan sa Manila, yakap-yakap ang plastik na naglalaman ng hiniram na toga para sa graduation. “Ang mahirap na tulad mo, walang mararating sa pag-aaral, mabuti pang magkargador ka na lang para may pambili ng bigas!” paulit-ulit na boses ng landlord ang naririnig ko habang itinatapon ang mga libro ko sa kalsada dahil sa tatlong buwang utang sa renta. Hindi ako umiyak, pinunasan ko ang ulan sa aking mukha, tumingin sa matayog na gusali ng Ayala at nangako sa sarili na balang araw, ang pangalan ko ay mapapabilang sa pinakamataas na palapag ng gusaling iyon.

“Jun-jun, gising na! May mga pandesal pa tayong ititinda bago ka pumasok sa school,” sigaw ni Nanay Rosa habang iniubo nang malakas. Si Jun-jun ay isang working…

Nakatayo ako habang pinapanood ang asawa ko na malambing na isinusuot ang mamahaling singsing na brilyante sa daliri ng kanyang kabit sa gitna ng mataong mall. “Love, siguro busy ang asawa mo sa paglalaba para makatipid, hindi niya alam na gumagastos ka ng milyun-milyong Piso para sa akin,” tawa ng babae habang hinalikan siya ng asawa ko sa noo. Hindi ako umiyak, sa halip ay dahan-dahan akong lumapit, kinuha ang pinakamakapangyarihang black card sa aking bag at ibinalibag ito sa counter sa harap ng kanilang gulat na mga mata.

Ang Paghihiganti ng Tunay na Asawa “L-Liza? Anong ginagawa mo rito?” nauutal na tanong ni Gabriel, ang asawa ko, habang mabilis na binitawan ang kamay ng babaeng…

Itinapon ko ang bulto ng pera sa mukha ng babaeng nakaluhod sa sahig, isang mapang-aping ngiti ang sumilay sa aking mga labi habang tinitingnan ang kanyang kupas na damit. “Ito ang sweldo mo ngayong buwan, kunin mo ‘yan at umalis ka sa harap ko bago pa kita sipaing palabas, hampaslupa!” Hindi ko akalain na makalipas ang limang minuto, guguho ang mundo ko nang bumukas ang pinto ng mansyon at pumasok ang pinakamakapangyarihang lalaki sa Manila, sabay luhod sa harap niya.

Itinapon ko ang bulto ng pera sa mukha ng babaeng nakaluhod sa sahig, isang mapang-aping ngiti ang sumilay sa aking mga labi habang tinitingnan ang kanyang kupas…

Isang malakas na sampal ang yumanig sa marangyang lobby ng 5-star hotel sa BGC, Manila, na naging dahilan upang mapalingon ang lahat ng bisita. Bakas sa magandang mukha ni Bianca ang mapulang marka ng limang daliri, ngunit hindi siya umiyak, tahimik lang siyang nakatingin sa lalaking nanampal sa kanya – ang kanyang fiancé. “Layas! Ang isang mahirap na babaeng tulad mo ay hindi karapat-dapat na pumasok sa marangal kong pamilya!” sigaw niya, sabay tapon ng engagement ring sa sahig.

Isang malakas na sampal ang yumanig sa marangyang lobby ng 5-star hotel sa BGC, Manila, na naging dahilan upang mapalingon ang lahat ng bisita. Bakas sa magandang…

“Sige, ibuhos mo pa ang alak sa mukha ko, pero tandaan mo ito, simula bukas, ikaw mismo ang luluhod sa harap ko para lang humingi ng kahit isang pirasong tinapay!” – Ang hiyaw ng biyenan ko ay nangingibabaw sa gitna ng five-star restaurant habang ibinubuhos niya ang red wine sa suot kong murang damit. Ang asawa ko ay nakatingin lang nang may panghahamak, habang magkahawak-kamay sila ng kanyang batang kabit, at pilit akong hinihiya bilang isang gold digger na walang pinagaralan. Hindi nila alam na ang babaeng pinalayas at minaliit nila ay ang tunay na may-ari ng chain ng restaurant na ito at ang kaisa-isang tagapagmana ng higanteng kumpanya na humahawak sa lahat ng utang nila.

Sa loob ng tatlong taon, tiniis ko ang lahat ng hirap sa kamay ni Aling Martha. Ginawa niya akong katulong sa sarili naming bahay sa Forbes Park….